II SA/Po 697/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2006r. przy udziale sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2006r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania o d d a l a s k a r g ę /-/B. Drzazga /-/E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty K. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wieży antenowej z antenami sektorowymi i mikrofalowymi oraz kontenera technicznego i budowę wjazdu w K. przy ul. [...] nr [...] dla "A" Sp. z o.o. w W. Uzasadniając organ wyjaśnił, że podziela stanowisko organu I instancji stwierdzające, iż z żadnego przedstawionego w toku postępowania dokumentu nie wynika, aby wnioskujący o wznowienie postępowania - M.T., R.W., Z.S., M.S., E.K., L.N., D.Ł., T.M., H.B., W.D., T.K. i J.Ł. – byli stronami w rozumieniu przepisu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), bowiem nieruchomości odwołujących się nie leżą w obszarze oddziaływania inwestycji. Stosownie do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy i w oparciu o obowiązujące przepisy prawa organ I instancji odmówił wnioskodawcom wznowienia postępowania, wskazując iż wniosek został złożony przez osobę nie będącą stroną. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odniósł się również do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Skargę do sądu administracyjnego wniósł M.T. żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i podnosząc zarzuty naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) oraz art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Skarżący podniósł też, że nie został wyjaśniony dostatecznie stan faktyczny sprawy, co miało wpływ na wydane rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Skarżący utrzymujący, że przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem pozwolenia na budowę może żądać w odrębnym postępowaniu wznowienia tego postępowania na podstawie przepisów Rozdziału 12 kodeksu postępowania administracyjnego. Powołując się na fakt, iż jako strona nie brał on udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę M.T. wniósł o wznowienie postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę wieży antenowej z antenami sektorowymi i mikrofalowymi oraz kontenera technicznego na nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]. Jednakże stosownie do art. 28 Prawa budowlanego, stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestorzy, właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania obiektu został zdefiniowany w art. 3 pkt 20 prawa budowlanego jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Tymczasem na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału ustalono, że nieruchomość skarżącego znajduje się poza obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji – stacji bazowej telefonii komórkowej. Wobec braku przesłanek do uznania M.T. za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., prawidłowo postąpił Starosta K. odmawiając skarżącemu decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. wznowienia postępowania w sprawie. Na marginesie można zauważyć, że w doktrynie zwraca się uwagę, iż w związku z wyłączeniem z udziału w sprawie pozwolenia na budowę właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości sąsiednich, które nie znajdują się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu przyjętym w ustawie Prawo budowlane, pojawia się problem ochrony praw tych właścicieli, których nieruchomości leżąc poza obszarem oddziaływania obiektu w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, będą jednakże, z powodu budowy zrealizowanej na sąsiedniej nieruchomości, poddane tak zwanym materialnym immisjom pośrednim (np. przenikanie fal elektromagnetycznych). W świetle orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Obywatela z dnia 11 grudnia 2001 r., nr 33870 konieczne jest zapewnienie wszystkim podmiotom możliwości dochodzenia przed sądem ochrony ich praw cywilnych zagrożonych budową realizowana na sąsiednim gruncie, przy czym nie musi to być postępowanie przed sądem administracyjnym. W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego uznaje się za dopuszczalne roszczenie negatoryjne w sytuacji gdy naruszenie własności jest wynikiem immisji spowodowanych budową obiektu budowlanego na gruncie sąsiednim, z tym że uwzględnienie takiego powództwa nie może polegać na nakazaniu rozbiórki obiektu posadowionego na podstawie i zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę (por. Z. kostka, Prawo Budowlane. Komentarz, ODDK Gdańsk 2005 r. s. 69). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/B. Drzazga /-/E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska