II SA/Po 699/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka /spr./ Sędzia NSA Stanisław Małek Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2003r. Nr [...] w przedmiocie usunięcia drzew lub krzewów I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 94zł (dziewięćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/St.Małek Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] wymierzył J. J. zamieszkałemu w S., administracyjną karę pieniężną, w wysokości [...] zł za usunięcie drzewa, klonu jesionolistnego, o obwodzie na wysokości ścięcia wynoszącym 35cm. Stosując stawkę jednostkową za 1cm wynoszącą [...] zł na podstawie § 10 pkt 1 i 2 i załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1998r. w sprawie kar pieniężnych za naruszenie wymagań ochrony środowiska oraz rejestru decyzji dotyczących tych kar (Dz. U. z 1998r. nr 161, poz. 1138 ze zm.) oraz art. 48 ust. 2 oraz 47 lit. "k" i lit. "l" ust. 1 ustawy z dnia 16 października 1991r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U. z 2001 nr 99, poz. 1079 ze zm.) ustalono karę w wysokości [...] zł i nakazano jej uiszczenie w terminie 14 dni na konto Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że [...] grudnia 2002r. na posesji przy ul. [...], na której znajduje się parking samochodowy prowadzony przez J. J., stwierdzono, że z 10 drzew – klonów jesionolistnych usunięto korony drzew natomiast jedno drzewo ścięto na wysokości 75 cm od powierzchni gruntu. Właściciel parkingu J. J. wyjaśnił, że za jego wiedzą, drzewa zostały przycięte ze względów pielęgnacyjnych jak i z uwagi na bezpieczeństwo parkujących samochodów, ponieważ z drzew łamały się gałęzie. Natomiast jedno z drzew przycięto tak aby usunąć część spróchniałą pozostawiając je na wysokości 75cm. Organ administracyjny uznając, że to ostatnie drzewo zostało usunięte bez wymaganego zezwolenia wymierzył karę opisaną wyżej. W odwołaniu od decyzji J. J. oświadczył, że drzewo nie zostało usunięte lecz przycięto pień poniżej stwierdzonej próchnicy. Zobowiązując się posadzić w zamian za to inne drzewa odwołujący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podzielając argumenty I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu, Przedsiębiorstwo "A" działające przez właściciela J. J. zarzuciło, że dnia [...] października 2002r. zwróciło się z prośbą do Urzędu Miasta i Gminy S. o wyrażenie zgody na przycinkę drzew rosnących na parkingu ze względu na bezpieczeństwo parkujących tam pojazdów. Ponieważ w Urzędzie wyjaśniono, że przycinka jest zabiegiem pielęgnacyjnym, zgoda na to nie jest potrzebna, właściciel przedsiębiorstwa zlecił wykonanie przycinki pracownikowi. W ocenie skarżącego przycięcie jednego drzewa na wysokości 75cm miało na celu usuniecie spróchniałego pnia, a drzewo to pozostanie nadal żywotne, gdyż za poradą specjalistów podjął przy nim odpowiednie zabiegi pielęgnacyjne. Skarżący zarzucił, że organy administracji wyjątkowo spieszyły się z wymierzeniem kary, nie odczekując do okresu wegetacji, przy czym w dacie wnoszenia skargi tj. [...] kwietnia 2003r. drzewo zaczęło się odradzać gdyż nie naruszono systemu korzeniowego i pozostawiono odpowiednio wysoki pień. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta S. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Przed rozprawą skarżący złożył materiał zdjęciowy z wiosny 2003 i zimy 2003/2004 obrazujący fakt, że przedmiotowe drzewo w dalszym ciągu rośnie i zdobi teren parkingu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie, czego skarżący wprawdzie nie podnosił, organ I instancji uchybił przepisom kodeksu postępowania administracyjnego, a mianowicie przepisom art. 61 § 4 i 10 § 1 kpa. W niniejszej sprawie nie zawiadomiono o wszczętym postępowaniu z urzędu zarówno właścicieli nieruchomości jak i władającego nią Przedsiębiorstwo "A" i w aktach administracyjnych w ogóle brak informacji o wszczęciu postępowania. Jak wynika ze zgromadzonego materiału w sprawie w dniu [...] grudnia 2002r. przeprowadzono oględziny, a [...] grudnia 2002r. wydano decyzję I instancji. Uchybiono więc przepisom art. 10 § 1 kpa, a zapewnienie stronie udzielenia wyjaśnień i na przykład zobowiązanie się przez nią do zachowania żywotności drzewa pozwoliłoby organom administracyjnym na podjęcie odmiennej decyzji. Jak wynika z aktu notarialnego współwłaścicielami prawa wieczystego użytkowania nieruchomości przy ul. [...], na której znajduje się parking, są J. J. i jego żona K. J. Natomiast parking jest prowadzony przez Przedsiębiorstwo "A", którego właścicielem jest J. J. Stąd prawidłowym byłoby nałożenie kary na właściciela Przedsiębiorstwa J. J., a nie jak to określono w decyzji I instancji na osobę fizyczną J. J., gdyż wówczas stawka winna być pomnożona przez współczynnik 0,1 zgodnie z § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1998r. w sprawie kar pieniężnych za naruszenie wymagań ochrony środowiska oraz rejestru decyzji dotyczących tych kar (Dz. U. z 1998 nr 162, poz. 1138 ze zm.). W niniejszej sprawie organy administracji miały obowiązek zastosować przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U z 2001r. nr 62, poz. 627) zmienione ustawą z dnia 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085) oraz rozporządzenie przywołane wyżej z mocy art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 o wprowadzeniu ustawy ... Jednak uchybienia przepisom kodeksu postępowania administracyjnego nie pozwoliły organom administracji, na ewentualne zastosowanie § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 1998r., które to zastosowanie w przypadku potwierdzenia zarzutów skarżącego winno mieć miejsce. Na uchybienia organu I instancji nie zwrócił uwagi organ odwoławczy. Z tych też powodów na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c", 200 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/St. Małek kk