II SA/Po 699/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. H. i L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 14 października 2016 r. odrzucił skargę J. H. i L. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie skarżący odebrali przesyłki zawierające zobowiązanie do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od niniejszej skargi w dniu 22 września 2016r. i w zakreślonym 7-dniowym terminie wpis ten nie został uiszczony. Wobec braku uiszczenia wpisu od skargi Sąd orzekł o jej odrzuceniu. Postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało skarżącym skutecznie doręczone w dniu 20 października 2016r. W piśmie z dnia 24 października 2016r. skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z dnia 14 października 2016r. oraz wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia z 14 października 2016r. i przywrócenie "do biegu" przez Sąd, który skargę odrzucił (k. 29). W dalszej części uzasadnienia pisma skarżący wskazali, że wpłata od skargi nie została uiszczona, gdyż skarżący zapłacili w terminie wpis od skargi do sprawy II SA/Po 696/16 i byli przekonani, że zapłacony wpis dotyczy także niniejszej sprawy. Argumentowali, że okoliczności sprawy zrozumieli dopiero, gdy doręczono im postanowienie Sądu z 24 października 2016r. o odrzuceniu skargi. Następnie skarżący w dniu 01 grudnia 2016r. uiścili wpis od skargi w sprawie II SA/Po 699/16 w kwocie 100 zł. (k. 63 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 P.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn. akt: I OZ 246/08, LEX nr 479292). Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy. Co prawda katalog przyczyn niezawinionych przez stronę, dających podstawę do przywrócenie terminu jest otwarty, niemniej jednak, w okolicznościach konkretnej sprawy należy badać przyczynę uchybienia terminu w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest dzień 20 października 2016 r., w którym doręczono skarżącym odpis postanowienia Sądu z dnia 14 października 2016 r. wraz z uzasadnieniem, z którego dowiedzieli się o przyczynie odrzucenia skargi. W konsekwencji przyjąć należy, że skarżący składając w dniu 24 października 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, zachowali wspomniany wyżej siedmiodniowy termin warunkujący skuteczne złożenie tego wniosku. Ponadto skarżący, uprzedzając wezwanie do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu, dokonali zapłaty wymaganego wpisu sądowego. Dokonując natomiast oceny pozostałych przesłanek wniosku o przywrócenie terminu, Sąd uznał, że skarżący wykazali brak winy w jego uchybieniu. Sądowi z urzędu wiadomo, że w jednym piśmie z 16 sierpnia 2016r., zatytułowanym pismo z uzasadnieniem" skarżący wnieśli "na wszystkie postanowienia przekazane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie tych wszystkich postanowień" (k. 3 akt sąd.). Pismo to potraktowano jako skargę wniesioną w terminie. Wobec treści uzasadniania skargi oraz akt sprawy Sąd przyjął, że skarżący jednym pismem zaskarżyli cztery rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zatem skargę na każde z tych rozstrzygnięć zarejestrowano pod inną sygnaturą akt sądowych (II SA/Po 696/16, II SA/Po 697/16, II SA/Po 698/16 i II SA/Po 699/16). W każdej ze spraw oddzielnie wezwano skarżących o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł i tak jak podnosili skarżący jeden wpis w kwocie 100 zł został przez nich uiszczony i przez Sąd zaliczony na poczet wpisu sądowego do sprawy II SA/Po 696/16. Z uwagi na fakt, że skarżący wnieśli jedno pismo, w którym w istocie zawarli cztery skargi, pozostawali w błędnym przekonaniu, że należny będzie też jeden wpis, który na wezwanie i w terminie uiścili. W ocenie Sądu, mając na uwadze treść pism formułowanych przez skarżących w niniejszej sprawie, przyjąć należy że skarżący bez swojej winy pozostawali w błędnym przekonaniu o prawidłowości wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu od skargi. Uprawdopodobnili, że uchybienie terminu do uzupełnienia braku skargi nastąpiło bez ich winy. Przywrócić należało zatem skarżącym termin do uiszczenia wpisu od skargi. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy