II SA/Po 699/21

Dnia 25 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. M. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 roku nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga B. M. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II wezwano skarżących do: podpisania skargi na załączonej kopii, nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego i podania nr PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja powyższa została skutecznie doręczona skarżącym dnia [...] września 2021 r. (k. 21 i 22 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie skarżący podpisali skargę i podali numery PESEL, ale nie złożyli odpisu skargi zgodnie z wezwaniem. Postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. sygn. II SA/Po [...] Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie wszystkich braków formalnych w terminie. Postanowienie doręczono w dniu [...] października 2021 r. (k. 61,62 akt sądowych). Pismem z dnia [...] października 2021 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu, wskazując, że nie mieli możliwości wykonania wezwania sądu datowanego [...] września 2021 r. w terminie, ponieważ nie otrzymali go na czas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z przepisem tym koresponduje przepis art. 87 § 2 Ppsa, z którego wynika, iż w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Argumentacja skarżących sprowadza się bowiem do okoliczności związanych z odpowiedzią na późniejsze wezwanie sądu - datowane [...] września 2021 r., a nie na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, datowane [...] września 2021 r., a skutecznie doręczone [...] września 2021 r. Okoliczności te nie miały żadnego wpływu na ocenę winy skarżących w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie zaś tych braków w terminie spowodowało odrzucenie skargi. Nie miało wpływu na odrzucenie skargi nieuzupełnienie w terminie pisma z [...] września 2021 r., do którego nie dołączono odpisu skargi zgodnie z wezwaniem z [...] września 2021 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289) przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 Ppsa stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Na tle powyższych rozważań Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ziszczenia przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez skarżących. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 87 § 2 Ppsa, Sąd nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu. /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz