II SA/Po 700/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia: odrzucić wniosek. /-/ B. Drzazga Wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. Sąd oddalił skargę A. G. wniesioną w niniejszej sprawie. Tego samego dnia skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. referendarz sądowy tutejszego Sądu ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. W dniu 9 grudnia 2016 r. Sąd doręczył skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Sąd w dniu 11 stycznia 2017 r. poinformował radcę prawną M. Ż., że została wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Poznaniu pełnomocnikiem z urzędu skarżącego. Nadto Sąd poinformował pełnomocnika skarżącego z urzędu o stanie sprawy. Z uwagi na niesporządzenie przez radcę prawną M. Ż. skargi kasacyjnej, ani opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd na podstawie art. 177 § 5 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) powiadomił o tym fakcie Okręgową Izbę Radców Prawnych w Poznaniu zwracając się o wyznaczenie innego pełnomocnika dla skarżącego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej bądź opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Następnie Sąd w dniu 22 marca 2017 r. poinformował radcę prawną M. H., że została wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w P. pełnomocnikiem skarżącego z urzędu, jednocześnie informując ją o stanie sprawy. W dniu 31 marca 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo r. pr. M. H., w którym wniosła o przesłanie kopii wydanego w sprawie wyroku, zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz skargi A. G.. W dniu 10 kwietnia 2017 r. Sąd doręczył r. pr. M. H. żądane dokumenty. W dniu 18 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego r. pr. M. H. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 listopada 2016 r. W uzasadnieniu wniosku r. pr. M. H. podniosła, że została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącego dopiero w marcu 2017 r. W dniu 22 marca 2017 r. doręczono jej pismo informujące o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącego z urzędu, a żądane przez nią dokumenty otrzymała z Sądu w dniu 10 kwietnia 2017 r. Dlatego pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), uchybiony termin, w tym również do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu wniosek wniesiony przez pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalny należało odrzucić. Zważyć na wstępie należy, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, o której mowa w art. 177 § 3 P.p.s.a., tj. z ustanowieniem pełnomocnika z urzędu dla strony po wydaniu wyroku w sprawie. Po wydaniu przez Sądu w dniu 24 listopada 2016 r. wyroku, referendarz sądowy tutejszego Sądu postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. ustanowił dla A. G. radcę prawnego jako pełnomocnika z urzędu. Następnie Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła na pełnomocnika z urzędu dla skarżącego r. pr. M. Ż., lecz ta nie sporządziła skargi kasacyjnej, ani opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Z uwagi na powyższe Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. wyznaczyła nowego pełnomocnika z urzędu dla skarżącego A. G. w osobie r. pr. M. H.. W dniu 22 marca 2017 r. Sąd zawiadomił ją o tym fakcie, informując równocześnie o stanie sprawy. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 177 § 3 P.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W ocenie Sądu z racji tej, że pierwszy z wyznaczonych przez Izbę pełnomocników z urzędu nie sporządził skargi kasacyjnej, ani opinii o braku podstaw do jej wniesienia, 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 w zw. z art. 177 § 3 P.p.s.a. rozpoczął bieg z chwilą doręczenia r. pr. M. H. – kolejnemu pełnomocnikowi z urzędu skarżącego informacji o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem skarżącego, tj. z dniem 22 marca 2017 r. Skoro bowiem poprzedni pełnomocnik z urzędu ani nie sporządził skargi kasacyjnej, ani opinii o braku podstaw do jej wniesienia, nie mógł rozpocząć biegu termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącego. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez A. G. upływał z dniem 21 kwietnia 2017 r., to pełnomocnik skarżącego r. pr. M. H. wnosząc w dniu 18 kwietnia 2017 r. skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 24 listopada 2016 r. wydanego w niniejszej sprawie, nie uchybiła powyższemu terminowi. Tym samym nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia przez A. G. skargi kasacyjnej, a wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia należało uznać za niedopuszczalny i na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 i art. 177 § 1 i 3 P.p.s.a. odrzucić. /-/ B. Drzazga