II SA/Po 701/05

II SA/Po 701/05 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji; postanawia: odrzuca skargę (-) E. Podrazik hp II SA/Po 701/05 UZASADNIENIE Skarżąca wniosła skargę na opisana wyżej decyzję Wojewody, w której odmówił on stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z dnia [...].02.2003 r. ustalającej odszkodowanie za nieruchomość, która z dniem 01.01.1999 r. stała się z mocy prawa własnością Powiatu S. jako grunt zajęty pod drogę powiatową. Wojewoda wydając zaskarżoną decyzję działał jako organ I instancji w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Jak podano wyżej zaskarżona decyzja wydana została Wojewodę mającego w tej sprawie status organu I instancji. Od decyzji tej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do właściwego w sprawie ministra (art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 2 kpa). Skarżąca nie wyczerpała więc przysługujących środków zaskarżenia, w związku z czym skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Podkreślić należy, iż w zaskarżonej decyzji zawarto błędne pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego, zamiast o prawie wniesienia odwołania, nie ma to jednak wpływu na ocenę dopuszczalności skargi. Nadto jak wynika z akt sprawy skarżąca pomimo braku właściwego pouczenia złożyła również od opisanej decyzji Wojewody odwołanie do Ministra Transportu i Budownictwa. Mając powyższe na uwadze na mocy w/w przepisów oraz art. 16 § 2 i art. 58 § 3 wyżej powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji. (-) E. Podrazik hp