II SA/Po 701/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S.Michalski Skarżący A. J., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu (500zł), wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwojgiem dzieci w wieku 12 i 8 lat. Zamieszkują w budynku pow. 180m². Skarżący posiada nieruchomość rolną o pow. 1,98ha oraz budynki zajmowane pod działalność gospodarczą o pow. 134m². Jedynym źródłem dochodu rodziny skarżącego jest prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza. Miesięczny dochód brutto Wnioskodawca określił na kwotę 6.714,40zł (żona wnioskodawcy nie pracuje). Skarżący posiada samochód dostawczy VW Transporter oraz samochód osobowy marki Honda. Według oświadczenia na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy Wnioskodawca posiada oszczędności (lokatę pieniężną) w wysokości 39.405,52zł. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje po wykazaniu, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez brak możliwości uiszczenia kosztów sądowych należy rozumieć brak realnych możliwości pozyskania środków na sfinansowanie kosztów postępowania sądowego, wskutek czego ograniczona zostaje, ponad funkcje przypisane kosztom sądowym, możność realizacji prawa do sądu. Przenosząc powyższe na grunt oceny zasadności żądania w niniejszej sprawie uznać należy, że Skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Analiza oświadczenia majątkowego wskazuje, że osiągane przez Wnioskodawcę dochody przewyższają, zarówno koszty prowadzonej działalności gospodarczej, jak i koszty utrzymania koniecznego jego rodziny. Skarżący posiada zdolność gromadzenia oszczędności. Posiadane przez Skarżącego wolne środki pieniężne wielokrotnie przewyższają wysokość kosztów postępowania związanych z rozpoznaniem wniesionej skargi. Wnioskodawca nie wykazał, że uiszczenie kosztów sądowych, czy też wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru, doprowadzi do zachwiania jego sytuacji majątkowej w ten sposób, że nie będzie on w stanie zapewnić sobie i swojej rodzinie minimum warunków socjalnych. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7, art. 246 §1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S.Michalski