II SA/Po 709/18

Dnia 23 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2019 roku sprawy ze skargi L. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2018 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] lipca 2018 r. L. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z [...] lipca 2018 r. nr [...] Decyzją tą, po rozpatrzeniu odwołania P. T., reprezentowanego przez G. T. i L. M., utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] kwietnia 2018 r. o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia z mocy prawa decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] grudnia 1999 r. nr [...] znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego z przyłączami, przy ul. [...] w P., przeniesionej decyzją o przeniesieniu pozwolenia na budowę z [...] listopada 2003 r. znak [...] na rzecz G. i W. T. oraz M. T.. L. M. zaznaczył, że skargę wnosi jako strona. W motywach skargi przedstawił motywy żądania uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie sądowej [...] stycznia 2019 r. Sąd dopuścił tymczasowo do udziału w charakterze pełnomocnika skarżącego aplikantkę adwokacką M. K. R., zobowiązując ją do złożenia w terminie trzech dni stosownych pełnomocnictw pod rygorem pominięcia czynności. Obecny na rozprawie skarżący oświadczył, że podtrzymuje skargę, zaś pełnomocnik skarżącego na pytanie Sądu oświadczyła, że współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości jest P. T., a w postępowaniu administracyjnym skarżący był jego pełnomocnikiem i z tego aktu wywodzi swój interes prawny do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę L. M. wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z tymże, stosownie do art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powyższego wynika, że legitymacja do wniesienia skargi jest związana z posiadaniem przez skarżącego interesu prawnego. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest ta legitymacja, ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Innymi słowy, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (por. wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, publ. ONSA 1997 nr 2, poz. 89). Interes prawny istnieje zatem wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z 22 lutego 1984 r., sygn. akt I SA 1748/83, publ. www.orzeczenia .nsa.gov.pl). Wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 p.p.s.a. przysługuje legitymacja do jej wniesienia, stanowi jedną z podstawowych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, której brak skutkuje odrzuceniem skargi wtedy, gdy ów brak legitymacji skargowej jest ewidentny, np. skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku tej legitymacji (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2007 r., sygn. II FSK 1337/06, Lex nr 384145). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy zważyć należy, że skarżący L. M. w zakończonym zaskarżoną decyzją postępowaniu administracyjnym był – co potwierdził na rozprawie sądowej [...] stycznia 2019 r. – jedynie pełnomocnikiem strony postępowania – P. T.. Skarżący z tego tytułu wywodzi interes prawny uprawniający go do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Faktycznie z akt sprawy wynika, że L. M. wspólnie z G. T. reprezentował P. T. składającego odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta P. z 2018 r. o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia z mocy prawa decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] grudnia 1999 r. Również decyzja organu I instancji została mu doręczona jako pełnomocnikowi strony - P. T.. Zważywszy zatem, że L. M. nie był stroną postępowania administracyjnego, w której wydano zaskarżoną decyzję, a swój interes prawny wywodzi bezpodstawnie ze stosunku reprezentacji strony w postępowaniu administracyjnym, w ocenie Sąd oczywistym jest, że skarżący nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił jego skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a.