II SA/Po 710/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. zwolnić M. L. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca M. L. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu skarżąca argumentowała, że jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nie posiada żadnego stałego źródła dochodów, nie posiada oszczędności, korzysta z pomocy rodziców, u których aktualnie mieszka wraz z dziećmi. Miesięczne wydatki związane z zaspokojenie podstawowych potrzeb wynoszą [...] zł. (opłata za gaz [...] zł, opłata za prąd – [...] zł, żywność około [...] zł, środki czystości – [...] zł, odzież około [...] zł). Wskazała, że okazjonalnie pracuje jako pomoc kelnerska przy uroczystościach i z tego tytułu otrzymuje [...] zł -[...] zł na godzinę. Stałe koszty utrzymania ponoszą rodzice, skarżąca dokłada się do wydatków na prąd i gaz. Skarżąca ma na utrzymania dwójkę uczących się dzieci. Uzyskuje alimenty wraz z zasiłkiem rodzinnym w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. Oświadczyła, że posiada dom jednorodzinny o powierzchni 126 m², w którym zamieszkuje jej były mąż, nie posiada żadnego innego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej "p.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawczyni ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że nie dysponuje żadnymi środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Prowadzi gospodarstwo domowe razem z dwójką dzieci. Prócz alimentów i pracy dorywczej nie uzyskuje żadnych dochodów. W istotny sposób korzysta z pomocy rodziców. Uzyskiwane dochody w całości przeznaczone są na poniesienie koniecznych i niezbędnych kosztów bieżącego utrzymania jej oraz uczących się dzieci. Wnioskodawczyni nie ma także majątku, z którego mogłaby czerpać dodatkowe dochody. Wobec powyższego przyjąć należy, że aktualnie skarżąca nie ma środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska