II SA/Po 72/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Sprawa Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego postanawia zwolnić J. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca J. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła o zwolnienie jej od opłat sądowych i innych kosztów ze względu na niską emeryturę w wysokości 723,41 zł oraz dodatek kombatancki w wysokości 186,71 zł. W dniu 20 lutego 2012r. złożyła wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. Przyjąć należy, że skarżąca domaga się prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Oświadczyła, że jest wdową i samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Posiada mieszkanie o powierzchni 20 m². Wskazała, że utrzymuje się z emerytury z KRUS w wysokości 723,41 zł oraz dodatku kombatanckiego w wysokości 186,71 zł, co łącznie daje kwotę 910,12 zł miesięcznie. Nadto oświadczyła, że nie posiada żadnych wartościowych ruchomości, oszczędności, czy papierów wartościowych. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Jest osoba samotną, utrzymują się jedynie z emerytury i świadczenia kombatanckiego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość osiąganego dochodu z trudem pozwala na zaspokojenie wszystkich potrzeb bieżącego i koniecznego jej utrzymania. Przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Nadto wnioskodawczyni nie dysponuje żadnym majątkiem, z którego mogłaby czerpać dodatkowe dochody. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska