II SA/Po 72/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi T, M. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody z dnia (...) grudnia 2013 r. /-/ M. Kwiecińska Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. M. na opisaną powyżej decyzję Wojewody. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu powyższego postanowienia, pomimo skutecznego doręczenia w dniu (...) lutego 2014 r. pełnomocnikowi skarżącego odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu, w zakreślonym przez Sąd terminie należny wpis nie został opłacony. Postanowienie z dnia 27 lutego 2014 r. zostało doręczone w dniu (...) marca 2014 r. Pismem z dnia (...) marca 2014 r. pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. P., wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wyjaśniono we wniosku, o konieczności uzupełnianie braków formalnych skargi, w postaci uzupełnienia wpisu, pełnomocnik dowiedział się w dniu (...) marca 2014 r., kiedy to odebrał postanowienie o odrzuceniu skargi. We wcześniejszej korespondencji z Sądu – odebranej w dniu (...) lutego 2014 r. – znajdował się jedynie odpis odpowiedzi na skargę, natomiast brak było wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podniesiono, że w przedmiotowej sprawie musiało dojść doręczenia niekompletnej dokumentacji korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 §1 ustawy procesowej pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych nastąpiło bez jego winy. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę przesłano w jednej przesyłce (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 36 akt sądowych), co podyktowane jest potrzebą ograniczania kosztów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości i z tego względu w pełni pożądane. W terminie 7 dni od doręczenia powyższej przesyłki pełnomocnik skarżącego nie uiścił jednak wpisu od skargi, co w tych okolicznościach uzasadniało – co do zasady – odrzucenie skargi. Pełnomocnik skarżącego twierdzi jednak, iż przesyłka, którą otrzymał w dniu (...) lutego 2014 r. zawierała jedynie odpis odpowiedzi na skargę. Przesyłka ta nie zawierała natomiast wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W tych jednak warunkach, a mianowicie przy wyżej opisanym sposobie doręczenia przesyłek sądowych sąd rozpoznający niniejszy wniosek nie ma praktycznych możliwości zweryfikowania prawdziwości twierdzeń pełnomocnika skarżącego. Przemawiałoby to za uwzględnieniem wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Za uwzględnieniem tego wniosku przemawiała również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Oznacza to, że jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania. W niniejszej sprawie okoliczności takie występują. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przywrócił terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody z dnia (...) grudnia 2013 r. /-/ M. Kwiecińska