II SA/Po 724/19

PostanowienieWSA w Poznaniu2019-09-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji ustalającej wysokość jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, której uiszczenie przekracza możliwości finansowe strony, może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, uzasadniające wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji ustalającej wysokość jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości może zostać wstrzymane na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., jeżeli strona uprawdopodobni, że jej uiszczenie przekracza jej możliwości finansowe, a egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, np. poprzez pozbawienie środków na bieżące utrzymanie. Sąd wstrzymuje wykonanie decyzji, nie badając merytorycznej zasadności skargi, a jedynie oceniając uprawdopodobnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona J. D. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. w przedmiocie ustalenia wysokości jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżący, emeryt o niskich dochodach, wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej uiszczenie spowodowałoby znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki finansowe, co zostało poparte dokumentami. SKO nie znalazło podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019r., nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. J. D. (dalej jako strona lub skarżący) reprezentowany przez adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. nr [...] z [...] października 2018 r. w przedmiocie ustalenia wysokości jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości gruntowej położonej w K. (nr dz. [...], obr. [...] spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości [...] zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podał, że jego jedynym źródłem dochodu jest emerytura z ZUS w wysokości [...] zł oraz z KRUS w wysokości [...] zł. Poza nieruchomością innego majątku ani oszczędności nie posiada. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, której emerytura z ZUS wynosi [...] zł a z KRUS [...] zł. Skarżący podał, że miesięczne koszty utrzymania jednej osoby w gospodarstwie domowym wynoszą: wyżywienie [...] zł, kosmetyki/ środki higieniczne [...] zł, odzież/obuwie [...] zł, prąd [...] zł, gaz [...] zł, woda [...] zł, śmieci [...] zł, ścieki [...] zł, ubezpieczenie nieruchomości [...] zł, paliwo [...] zł, telefon/Internet [...] zł tj. łącznie [...] zł. Małżonkowie uzyskują miesięcznie dochód w wysokości [...] zł a ich wydatki wynoszą ok [...] zł. Skarżący podał, że w utrzymaniu jego i małżonki pomaga mu finansowo córka. Mimo to nie posiada środków pozwalających na jednorazowe zaspokojenie wierzytelności organu. Ewentualna egzekucja z emerytury dłużnika mogłaby okazać się nieskuteczna a nawet doprowadzić do licytacji nieruchomości skarżącego. Powyższe okoliczności świadczą o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z odpowiedzi na skargę SKO nie znalazło podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz. 1302 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ma miejsce wówczas, gdy nie będzie możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia bądź powrót do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1369/15 oraz z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12, orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi ani nie ocenia legalności aktu. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w ich majątku, mogąc spowodować trudne do odwrócenia skutki. Trzeba przede wszystkim wziąć po uwagę wysokość nałożonej opłaty, której uiszczenie może przekraczać możliwości finansowe skarżącego i jego żony, natomiast ewentualna egzekucja administracyjna mogłaby wyrządzić im znaczną szkodę i nieodwracalne skutki, albowiem pozbawi skarżących środków na bieżące utrzymanie. Skarżący wykazał, że w świetle uzyskiwanej emerytury i wydatków na potrzeby mieszkaniowo- bytowe uiszczenie jednorazowo kwoty [...]tys. zł wywołałby znaczną szkodę. Ponadto poparł wniosek stosownymi dokumentami. Ich analiza przekonała Sąd co do uwzględnienia wniosku skarżącego. Wprawdzie świadczenie pieniężne, którego dotyczy spór w niniejszej sprawie, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty owej należności, należało mieć na uwadze konsekwencje wynikające z wysokości ustalonej opłaty w świetle rzetelnie wykazanej przez skarżącego jego sytuacji materialnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło