II SA/Po 725/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi S.B. na akt Starosty K. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu; postanawia odrzucić skargę. /-/ W.Batorowicz Aktem z dnia [...] lipca 2009 r. Starosta K. odmówił S. B. zwrotu kwoty 425 zł, tytułem opłaty za kartę pojazdu marki [...] o nr rej. [...], sprowadzonego z terytorium kraju członkowskiego Unii Europejskiej i następnie zarejestrowanego w Polsce. Jednocześnie organ pouczył stronę, że od niniejszej odmowy przysługuje prawo wniesienia za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma. Stosując się do pouczenia S. B. w dniu 14 sierpnia 2009 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na powyższy akt. W odpowiedzi na skargę Starosta K. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wskazując, że została wniesiona bez wymaganego uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić, albowiem skarżący przed jej wniesieniem nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 (ONSAiWSA 2008/2/21, POP 2008/3/45, OSP 2008/5/51, Prok.i Pr.-wkł. 2008/7-8/65, OSP 2008/7-8/89, Lex nr 341207) uznał, że skierowanie do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skoro odmowa zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest aktem lub czynnością, to znajduje do niej zastosowanie przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z nim, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wezwał Starosty K. do usunięcia naruszenia prawa, lecz - stosując się do pouczenia zawartego w piśmie organu z dnia 24 lipca 2009 r. - wniósł od razu skargę do Sądu. W tych okolicznościach skargę, jako wniesioną z pominięciem ustawowego trybu, należało w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. Korzystając z ustawowego obowiązku udzielania stronom występującym w sprawie bez adwokat lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczania ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 p.p.s.a.) należy wskazać, że skarżący chcąc dochodzić zwrotu przedmiotowej opłaty za wydanie karty pojazdu winien w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu niniejszego postanowienia wezwać Starostę K. do usunięcia naruszenia prawa, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia tego wezwania, wskazując jako przyczynę uzasadniającą brak jego winy w uchybieniu terminu błędne pouczenie zawarte w piśmie z dnia 24 lipca 2009 r. /-/ W.Batorowicz