II SA/Po 725/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. B. na akt Starosty z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/K. Witkowicz-Grochowska Skarżący S. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości, w tym szczególnie o ustanowienie adwokata, w przeciwnym razie nie będzie mógł złożyć skargi kasacyjnej. We wniosku skarżący podał jedynie, że ma dom mieszkalny o powierzchni [...] m² oraz mieszkanie o powierzchni [...] m². Wskazał, że jest emerytem otrzymuje [...] zł miesięcznie. W oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnioskodawca został zobowiązany do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w celu uzupełnienia wniosku o prawo pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawca zwrócił się z pismem w którym podał, że odpowiadając na wezwanie z dnia 25 listopada 2009r. oświadcza, iż rezygnuje ze skargi z dnia 24 lipca 2009r. Nie udzielił także żadnych wyjaśnień dotyczących wezwania o uzupełnienia wniosku o prawo pomocy. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Rola sądu w gromadzeniu materiału dowodowego została ograniczona do obowiązku wezwania wnioskodawcy do przekazania dodatkowych wyjaśnień i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie majątkowe zwarte na urzędowym formularzu jest niewystarczające lub budzi wątpliwości - art. 255 p.p.s.a. Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy zawarte we formularzu nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego o prawo pomocy nie zawierał, bowiem informacji niezbędnych do określenia jego zdolności do uiszczenia kosztów przedmiotowego postępowania. Niewystarczające jest bowiem samo twierdzenie, że brak przyznania prawa pomocy uniemożliwi złożenie skargi kasacyjnej. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania podnoszonych twierdzeń konkretnymi okolicznościami, oświadczeniami, a także poparcie ich w miarę możliwości dokumentami źródłowymi. Ostatecznie wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, nie przedłożył również żadnych dokumentów, co pozwoliłoby ustalić jak wygląda jego rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa. Wobec powyższego opierając się tylko o treść formularza wniosku o prawo pomocy przyjąć należy, iż wnioskodawca nie zrealizował warunku wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów niniejszego postępowania sądowego, chociażby w części. Wprawdzie podał, że utrzymuje się jedynie ze świadczenia emerytalnego, ale dysponuje także majątkiem nieruchomym w postaci domu i mieszkania, który co do zasady stwarza możliwości uzyskania dodatkowych środków finansowych z jego zagospodarowania. W tym zakresie wnioskodawca w szczególności nie wyjaśnił, czy ponosi koszty związane z utrzymaniem tego majątku oraz osoby wnioskodawcy, co rzutuje na jego realne możliwości poniesienia kosztów w niniejszej sprawie. Brak materiału dowodowego, który uzasadniałby stanowisko, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, musiał skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. /-/K. Witkowicz-Grochowska