II SA/Po 725/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2019-01-08

Skład orzekający: sędzia WSA Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy nie przysługuje. Postanowienie to jest prawomocne z datą jego wydania, a wniesione od niego zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący A. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza. Następnie skarżący złożył zażalenie na postanowienie sądu, które zostało odrzucone jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie skarżącego z dnia 20 grudnia 2018 r. na postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić zażalenie skarżącego z dnia 20 grudnia 2018 r. na postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r. /-/ E. Podrazik Zarządzeniem z dnia 16 października 2018 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego A. K. o przyznanie prawa. W piśmie z dnia 5 listopada 2018 r. A. K. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego z dnia 16 października 2018 r. Pismem z dnia 20 grudnia 2018 r. A. K. złożył zażalenie na opisane wyżej postanowienie Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: W mysl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wyłącznie w przypadkach wskazanych w wymienionym przepisie. Należy przy tym zaznaczyć, że zażalenie jest środkiem odwoławczym, a więc przysługuje od orzeczeń wydanych przez sąd orzekający jako sąd I instancji. Jednocześnie zgodnie z art. 260 § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w zakresie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W konsekwencji przytoczonych wyżej uregulowań na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek odwoławczy, a postanowienie Sądu jest prawomocne z datą jego wydania. Zażalenie wniesione od takiego postanowienia jest niedopuszczalne i zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Konsekwentnie więc zażalenie A. K. z dnia 20 grudnia 2018 r. na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 4 grudnia 2018 r. jako niedopuszczalne należało odrzucić. /-/ E. Podrazik

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło