II SA/Po 728/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi D. D. na decyzję Rektora ... w P. z dnia ... 2015r. Nr ... w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów oddala skargę Decyzją z dnia (...) grudnia 2014 r., nr (...), znak: (...), Prorektor ds. studenckich Uniwersytetu "A" (dalej jako: Uniwersytet), działając na podstawie art. 173 ust. 1 pkt 3, art. 174 ust. 1, 2 i 4, art. 175 ust. 2 – 3 i art. 181 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 207 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 572, ze. zm.), § 3 – 4 i § 8 – 10 Regulaminu stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu, dalej jako "Regulamin", oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 267, ze zm., dalej jako "K.p.a."), odmówił D. D. przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015. Uzasadniając powyższe stanowisko wyjaśniono, że zgodnie z art. 181 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz § 4 ust. 3 – 5 regulaminu, stypendium to może otrzymać student studiów stacjonarnych lub niestacjonarnych, który w trakcie poprzedniego roku studiów w granicach właściwego roku akademickiego uzyskał wysoką średnią ocen nie niższą niż 4,00 oraz: 1) wykazuje aktywność naukową i posiada z tego tytułu osiągnięcia wymienione w Załączniku nr 1 do regulaminu lub 2) wykazuje aktywność sportową i uzyskał z tego tytułu osiągnięcia wymienione w Załączniku nr 1 do regulaminu lub 3) wykazuje aktywność artystyczną i posiada z tego tytułu osiągnięcia wymienione w załączniku nr 1 do regulaminu, a także znajduje się w gronie 9,5% uprawnionych, ustalonym na podstawie rankingu wniosków złożonych przez studentów kierunku. W toku postępowania kwalifikacyjnego przeprowadzonego z uwzględnieniem osiągnięć D. D. ustalono, że uzyskany przez niego wynik (214 pkt.) nie pozwala zaliczyć go do grona osób uprawnionych do otrzymania stypendium, bowiem wymagane minimum punktów uzasadniających przyznanie stypendium wynosi 220 pkt. D. D. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, że w toku prowadzonego postępowania Wydziałowa Komisja Ekonomiczna wadliwie odmówiła zatwierdzenia oznaczonego we wniosku jako "udział w pracach naukowo-badawczych – udział w grancie naukowym, programie badawczym" osiągnięcia w postaci pełnienia funkcji międzynarodowego koordynatora e-learningowego kursu języka portugalskiego w ramach projektu "B". Odwołujący wyjaśnił, że jako koordynator projektu odpowiedzialny był za opiekę grupy Polaków uczących się portugalskiego, pośredniczył w kontakcie między nimi a tutorem, oraz pozostawał w kontakcie z organizatorami kursu w Bolonii oraz w innych europejskich państwach. Decyzją z dnia (...) marca 2015 r., nr (...), Rektor Uniwersytetu i ponownie rozpatrując sprawę odmówił przyznania D. D. przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu D. D., zarzucając jej naruszenie art. 181 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez ich błędną wykładnię i bezzasadne przyjęcie, że skarżący nie spełniał warunków, aby otrzymać dodatkowe punkty za osiągnięcie naukowe w postaci koordynowania i organizacji międzynarodowego projektu "B". W uzasadnieniu skargi powtórzono dotychczasowy przebieg postępowania oraz wyjaśniono, że zarówno z opisu kursu, jak i z zaświadczenia wystawionego przez dziekan prof. dr hab. B. K., "B" wynika, że stanowi międzynarodowy, uczelniany projekt, którego kurs językowy jest jedynie jednym ze składników. "B" stanowi przede wszystkim projekt badawczy sześciu europejskich uniwersytetów, którego .celem jest stworzenie internetowego kursu idealnego do nauki mało znanych języków obcych. Do zadań skarżącego nie należała zatem jedynie organizacja i koordynowanie nauki języka, lecz czynny udział w kształtowaniu wyglądu kursu. W ocenie skarżącego projekt "B" ma charakter naukowy. Następnie skarżący zwrócił uwagę, że w 2012 r. wykonywał niemal identyczną funkcję w projekcie i wtedy osiągnięcie zostało zaliczone jako udział w pracach naukowo-badawczych (kod N4-2). Poprzednia funkcja różniła się jedynie tym, iż nazwana była "pilotem", a zakres obowiązków był identyczny (wzbogacony jedynie o wypełnianie kursu językowego). Dodatkowo wskazano, że organ w prowadzonym postępowaniu stypendialnym postanowił zaliczyć jednej z uczestniczek kursu uczestnictwo w kursie jako współpracę z międzynarodowymi ośrodkami badawczymi (kod N7-1). Oznacza to, iż udział w kursie ("wypełnieni" kursu i współpraca z koordynatorem i tutorem w zakresie udoskonalania kursu, tzn. zgłaszanie propozycji zmian, wskazywanie błędów) może zostać nagrodzone punktami w ramach osiągnięcia naukowego, natomiast organizacji i koordynowaniu odmawia się takiego statusu. W odpowiedzi na skargę Rektor podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Organ zwrócił w szczególności uwagę, że przepisy Regulaminu nie przewidują przyznania punktów za koordynowanie e-learningowego kursu językowego. Podkreślono, że z informacji zawartych na oficjalnej stronie internetowej projektu wyraźnie wynika, że projekt "B" ma na celu upowszechnianie wielojęzyczności przez propagowanie języków uważanych za mało popularne, w ramach cyklu kursów językowych, w zakresie których uczestnicy przyswajają słownictwo, zasady gramatyczne, wykonują ćwiczenia językowe i zapoznają się z tekstami opisującymi elementy kulturowe i życie codzienne ludzi żyjących w danym kraj. Koordynowanie kursu e-learningowego w ramach programu "B" nie ma zatem charakteru naukowego i nie mieści się w żadnym z osiągnięć naukowych wskazanych w załączniku nr 1 do regulaminu. W szczególności koordynowanie e-learningowego kursu językowego nie może zostać zakwalifikowane jako udział w grancie naukowym ani programie badawczym (kod N4-2), o co występował skarżący. Przedmiotowy program jest bowiem nakierowany na promocję wielojęzyczności - jego celem nie są natomiast badania naukowe. Rektor wskazał, iż skarżący zarówno we wniosku o przyznanie stypendium Rektora, jak i w odwołaniu, przedstawia kwestionowane osiągnięcie jako koordynowanie e-leamingowego kursu języka portugalskiego. Natomiast w skardze kwestionowane osiągnięcie zostało przedstawione jako koordynowanie międzynarodowego projektu uczelnianego "B", co jest sprzeczne ze stanem faktycznym, ponieważ z przedłożonego wraz z wnioskiem o przyznanie stypendium zaświadczenia z dnia (...) września 2014 r. oraz wcześniejszych twierdzeń skarżącego jednoznacznie wynika, że kwestionowane osiągnięcie dotyczy wyłącznie koordynowanie kursu językowego. W zakresie podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących zakończonych uprzednio postępowań oraz postępowań dotyczących innych osób, wskazano, że nie miały one wpływu na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem skargi jest prawidłowość rozstrzygnięć w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 173 ust. 1 pkt ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym określający jedną z form pomocy materialnej dla studentów, jaką jest stypendium rektora dla najlepszych studentów. Stypendium to jest jedną z form pomocy materialnej, udzielanej ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. Stosownie do art. 175 ust. 2 powołanej powyżej ustawy stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. Zgodnie z art. 181 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Treść powyższe regulacji wskazuje, że przyznanie omawianej pomocy jest uzależnione od spełnienia obiektywnych warunków, podlegających ocenie. Twierdzenie powyższe koresponduje z art. 186 ust. 1 powołanej powyżej ustawy, który wskazuje, że szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, sposób wyłaniania studentów mogących otrzymać stypendium rektora dla najlepszych studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. Na podstawie wyżej wskazanego przepisu Rektor Uniwersytetu w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego ustalił Regulamin stypendium Rektora dla najlepszych studentów. I tak, w § 4 powołanego powyżej regulaminu wskazano, że stypendium może otrzymywać student, który w trakcie poprzedniego roku studiów - w granicach właściwego roku akademickiego - uzyskał wysoką średnią (nie niższą niż 4,00) oraz posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym, a także znajduje się w gronie 9,5% uprawnionych studentów, ustalonym na podstawie rankingu wniosków złożonych przez studentów danego kierunku. Jednocześnie, zgodnie z upoważnieniem ustawowym i w granicach autonomii uczelni wyższej, zasady przeliczania osiągnięć wraz z wykazem punktowanych osiągnięć naukowych zawarto w załączniku nr 1 do regulaminu. W punkcie III.1 opisanego powyżej załącznika wskazano następujące kategorie osiągnięć naukowych: olimpiady i konkursy naukowe, publikacje w języku polskim, publikacje w języku kongresowym, udział w pracach naukowo-badawczych oraz konferencje. Tabela zawiera jednocześnie wykaz osiągnięć punktowanych w ramach każdej z wymienionych kategorii ze wskazaniem liczby punktów oraz sposobu potwierdzenia danego osiągnięcia. W ramach kategorii "udział w pracach naukowo-badawczych" punktowane są kierowanie projektem badawczym (kod N4-1, potwierdzane zaświadczeniem organizatora projektu lub zaświadczeniem dziekana), udział w grancie naukowym, programie badawczym (kod N4-2, potwierdzane zaświadczeniem kierownika programu badawczego) oraz udział w opracowaniu patentu lub wzoru użytkowego (kod N4-3, potwierdzane zaświadczeniem kierownika zespołu lub wyciągiem z ewidencji patentowej). Jak wskazuje analiza akt sprawy oraz wniesionej skargi, istota zawisłego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu sporu sprowadza się do ustalenie, czy udział skarżącego w programie "B" stanowi udział w programie badawczym. Zgodnie z opisanym powyżej załącznikiem do Regulaminu, zakwalifikowanie udziału danego studenta do udziału w programie badawczym wymaga przedstawienia zaświadczenie kierownika programu badawczego. Skarżący do wniosku o przyznanie stypendium z dnia (...) października 2014 r. załączył pismo dziekana Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej dr hab. B. K., wskazujące, że skarżący był koordynatorem e-learningowego kursu języka portugalskiego w ramach międzynarodowego projektu "B", współtworzonego przez Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej. Jego zadania wymagały znajomości struktury kursu, umiejętności prowadzenia grupy, utrzymywania kontaktu z tutorem, współpraca z administratorami projektu i monitorowanie postępów w nauce języka. W ocenie Sądu treść powyższego pisma wskazuje, że niewątpliwie udział skarżącego w programie "B" nie mógł zostać zakwalifikowany jako udział w programie badawczym. Pomijając już sam fakt, że pismo dziekana nie spełnia warunku zaświadczenie kierownika projektu badawczego, o jakim mowa w załączniku do regulaminu, zauważyć należy, co słusznie podnosi organ w odpowiedzi na skargę, że program "B" nie ma charakteru naukowego i nie mieści się w żadnym z osiągnięć naukowych wskazanych w załączniku do regulaminu. W szczególności koordynowanie e-learningowego kursu językowego nie może zostać zakwalifikowane jako udział w grancie naukowym ani programie badawczym (kod N4-2), o co występował skarżący. Wskazują już na to chociażby zadania, jakie wykonywał skarżący, nie mające charakteru prac badawczych (naukowych), lecz koncentrujących się na działaniach koordynacyjnych i administracyjnych. Powtórzyć w tym miejscu należy za Rektorem, że z informacji zawartych na oficjalnej stronie internetowej projektu wyraźnie wynika, że projekt "B" ma na celu upowszechnianie wielojęzyczności przez propagowanie języków uważanych za mało popularne, w ramach cyklu kursów językowych, w zakresie których uczestnicy przyswajają słownictwo, zasady gramatyczne, wykonują ćwiczenia językowe i zapoznają się z tekstami opisującymi elementy kulturowe i życie codzienne ludzi żyjących w danym kraj. Nie można tym samym przyjąć, jak chce tego skarżący, że koordynowanie kursu e-learningowego stanowi osiągnięcie naukowe. Odnosząc się podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących zakończonych uprzednio postępowań oraz postępowań dotyczących innych osób, podkreślić należy, że nie miały one wpływu na wynik sprawy. Podsumowując dotychczasowe rozważania wskazać należy, iż wydając zaskarżoną decyzję rektor prawidłowo uznał, że skarżący nie spełnia warunków uzasadniających przyznanie mu stypendium. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając w oparciu o przepis art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.