II SA/Po 73/04

WyrokWSA w Poznaniu2005-11-10

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Małek, Sędzia WSA Edyta Podrazik, Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego może umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, jeśli istnieją prawomocne decyzje dotyczące obiektów budowlanych, które są przedmiotem tego postępowania?
Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego prawidłowo umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, ponieważ istnieją prawomocne decyzje administracyjne dotyczące obiektów budowlanych (nakazujące rozbiórkę szopy i części budynku mieszkalnego oraz udzielające pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego z kotłownią). Ponowne rozpatrywanie tych kwestii byłoby niedopuszczalne, a żądanie skarżącej dotyczące rozbiórki kotłowni nie mogło być rozpoznane, gdyż właściciel posiadał ostateczną decyzję zezwalającą na jej użytkowanie.
Stan faktyczny
Skarżąca J.C. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie samowoli budowlanej. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące budowy kotłowni i jej wpływu na jej budynek. Organy administracji uznały postępowanie za bezprzedmiotowe, ponieważ istnieją prawomocne decyzje dotyczące spornych obiektów budowlanych.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi J.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego o d d a l a s k a r g ę. /-/ E. Brychcy /-/ St. Małek /-/ E. Podrazik Sygn. II SA/Po 73/04 UZASADNIENIE J. C. pismem z dnia [...]r. złożonym w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego złożyła skargę na S. i T.S., właścicieli działki nr [...] w S. przy ul. [...], dotyczącą samowoli budowlanej polegającej na korzystaniu z murów budynku położonego w granicy z działką [...]. Decyzją znak [...] z dnia [...]r., na podstawie art. 104 i 105 kodeksu postępowania administracyjnego, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie zabudowy działki położonej w S. przy ul. [...], oznaczonej nr geodezyjnym gruntu [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie, ponieważ stało się bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że podczas wizji w dniu [...]r. na działce [...] stwierdzono, iż działka ta zabudowana jest następującymi obiektami: Budynek mieszkalny jednorodzinny, budynek gospodarczy z kotłownią, budynek gospodarczy – kurnik. Organ nadzoru budowlanego przeprowadził postępowanie administracyjne, mające na celu ustalenie zgodności przedmiotowej zabudowy z przepisami prawa budowlanego. W wyniku tego postępowania decyzją z dnia [...]r. PINB nakazał rozbiórkę: obiekt tymczasowy – szopa – wiata drewniana – kurnik i rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego – pokój od strony wschodniej o powierzchni 25,50 m2. Następnie, decyzją z dnia [...]r. nr [...], udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego z kotłownią. Podczas wizji lokalnej [...]r. dokonano porównania stanu istniejącej zabudowy całej nieruchomości, ze stanem stwierdzonym podczas wizji przeprowadzonej dnia [...]r. Ustalono wówczas, że na nieruchomości nie dokonano żadnych robót budowlanych po okresie wydanych decyzji administracyjnych. Nie potwierdziła się żadna okoliczność stanowiąca podstawę wszczęcia postępowania w sprawie. Wyjaśniono dalej, że sprawa odprowadzania wód deszczowych z dachu budynku szopy drewnianej, użytkowanej jako kurnik została już rozstrzygnięta. Stwierdzając brak odstępstw od przepisów prawa budowlanego organ umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Rozpatrując odwołanie J. C., kwestionujące sprawy związane z pozwoleniem na użytkowanie pomieszczenia gospodarczego – kotłowni, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 § 1 i 2 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że rozpatrując odwołanie nie może zmieniać rodzaju sprawy, ani rozszerzać jej zakresu, bo nie może rozstrzygać w przedmiocie nie objętym rozstrzygnięciem zaskarżonej decyzji. W postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji ustalone zostało, że organ nadzoru prowadził postępowania zakończone ostatecznymi decyzjami. I tak: w sprawie szopy – wiaty drewnianej, użytkowanej jako kurnik, jest ostateczna decyzja z dnia [...]r., w sprawie zaś budynku gospodarczego – kotłowni również wydano ostateczną decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Brak więc podstaw, aby w powyższych sprawach wydawać ponownie decyzję, w sytuacji gdy stwierdzono, że właściciele nieruchomości nie wykonali żadnych robót budowlanych, które uzasadniałyby ingerencję organów nadzoru budowlanego. Brak jest zatem przedmiotu postępowania co prowadzi, zgodnie z art. 105 § 1 kpa, do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyła J. C. Skarżąca opisuje historię zabudowy działki nr [...] i twierdzi, że budynek mieszkalny był pobudowany jako budynek gospodarczy, szopa bez własnego muru jest samowolą budowlaną, kotłownia centralnego ogrzewania pobudowana w ramach samowoli, składowanie tam opału sprawia, że w jej mieszkaniu odpada tynk oraz jest wilgoć i grzyb. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżąca wyjaśniła, że jej żądanie dotyczy rozbiórki kotłowni przylegającej do jej budynku, bo tylko w ten sposób zostanie uniemożliwiona dewastacja budynku skarżącej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podano, iż skarga, podobnie jak i odwołanie dotyczy obiektów budowlanych na działce [...], w stosunku do których postępowania administracyjne zostały zakończone. W sprawie nakazania rozbiórki szopy – wiaty drewnianej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył zobowiązany T.S., a sprawa zawisła pod sygnaturą II SA/Po 205/03. Budynek gospodarczy z kotłownią został objęty odrębną decyzją, która jest prawomocna. Organ podkreślił, że bezpodstawnym jest wydawanie merytorycznych rozstrzygnięć w odniesieniu do budynków, co do których funkcjonują w obrocie prawnym ostateczne decyzje. Zarzuty stawiane przez skarżącą dotyczą tej samej materii, wobec czego nie mogły być one merytorycznie rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania, czy w toku rozpoznawania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając skargę w powyższym zakresie Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały do niego przepisy prawa procesowego. Dysponując wnioskiem J. C. z [...]r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo wszczął postępowanie w sprawie zabudowy działki położonej z S., oznaczonej nr geodezyjnym [...]. Po ustaleniu, że w obrocie prawnym funkcjonują prawomocne decyzje administracyjne nakazujące rozbiórkę szopy użytkowanej na kurnik oraz nakazującej rozbiórkę części budynku mieszkalnego, a także po ustaleniu, iż jest prawomocna decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego – kotłowni, trafnie przyjęto, że ponowne rozpoznawanie tych zagadnień jest niedopuszczalne. Należy tutaj wyjaśnić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 04 lutego 2005 r. wydanym w sprawie II SA/Po 205/03 oddalił skargę T.S. na decyzję w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektów budowlanych. W chwili obecnej istnieje więc podstawa prawna do wszczęcia ewentualnego postępowania dla wyegzekwowania prawomocnej decyzji rozbiórkowej. Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Żądanie skarżącej nakazania rozbiórki kotłowni, bo jak twierdzi - to jest przyczyną dewastacji jej budynku, w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego nie może być rozpoznane, jeśli zważyć iż właściciel kotłowni legitymuje się ostateczną decyzją administracyjną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia budynku gospodarczego z kotłownią. Dokonując kontroli decyzji organów nadzoru budowlanego w ocenie Sądu brak przesłanek pozwalających na przyjęcie, że doszło do naruszenia jakiegokolwiek przepisu, zarówno prawa materialnego, jak i procesowego. Wobec czego na zasadzie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił. /-/ E. Brychcy /-/ St. Małek /-/ E. Podrazik

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło