II SA/Po 731/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2009 r. w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie usunięcia drzew postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ W. Batorowicz M. D. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2008 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] marca 2008 r. wymierzającą karę w wysokości 1.[...].[...],[...] zł za wycięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uzasadnieniem, iż wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia wnioskodawczyni płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym również wynagrodzeń pracowników; nadto egzekucja tak znacznej kwoty może doprowadzić do zaprzestania produkcji i zakończenia działalności [...], a wstrzymanie wykonania decyzji nie kłóci się z interesem publicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest zatem wysokość wymierzonej kary, a jedynie możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia, a także wniosku o wstrzymanie, jest decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu kary w wysokości 1.[...].[...],[...] zł z tytułu wycinki drzew. Mając na uwadze wysokość nałożonej sankcji administracyjnej należy rozważyć, czy wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje po stronie skarżącej lub innych podmiotów skutków, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość rocznych obrotów skarżącej z hodowli drobiu oraz podane przez nią koszty związane z tą działalnością, jak niezbędne potrzeby jej rodziny i potrzeby i wydatki uznać należy, iż uiszczenie przez skarżącą kary, względnie jej przymusowe wyegzekwowanie może spowodować trudne do odwrócenia, negatywne skutki dla prowadzonej przez nią działalności oraz dla jej rodziny. Z dokumentów i oświadczeń skarżącej złożonych na potrzeby postępowania w przedmiocie prawa pomocy wynika, iż wydatki obejmujące koszty prowadzenia działalności oraz koszty utrzymania koniecznego rodziny (w sumie około [...].[...],[...] zł rocznie) wielokrotnie przewyższają deklarowany dochód skarżącej ([...].[...],[...] zł rocznie), jak również dochód i przychód wykazany w zeznaniu rocznym PIT-36 za 200[...] rok ([...].[...],[...] zł). Powyższe wskazuje, iż uiszczenie bądź wyegzekwowanie kwoty nałożonej w zaskarżonej decyzji może pozbawić ją bieżących środków tak na prowadzenie hodowli [...] i spłacanie zobowiązań, jak i na utrzymanie rodziny, której jest [...] żywicielem. Skoro skarżąca uprawdopodobniła, iż szkoda może zostać faktycznie wyrządzona, bądź rzeczywiście mogą wystąpić trudne do odwrócenia skutki, to zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku. W konsekwencji w sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało na podstawie powołanego przepisu oraz § 5 p.p.s.a. orzec jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz