II SA/Po 741/18
WyrokWSA w Poznaniu2019-01-31
Skład orzekający: Danuta Rzyminiak - Owczarczak, Edyta Podrazik, Jan Szuma
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może umorzyć postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej na opłatę zaległych rachunków za energię elektryczną, jeśli wnioskodawca wcześniej otrzymał odmowę przyznania pomocy na te same należności?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, gdy przedmiot sprawy, strona, stan prawny i faktyczny są tożsame z tymi, które zostały już rozpatrzone w poprzednich decyzjach. Wydanie kolejnej decyzji merytorycznej w takiej sytuacji prowadziłoby do naruszenia zasady związania organu własną decyzją oraz mogłoby skutkować nieważnością nowej decyzji.Stan faktyczny
A. K. złożył wniosek o przyznanie pomocy pieniężnej na opłatę zaległych rachunków za energię elektryczną. Organ I instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, uznając, że sprawa dotyczy należności, które były już przedmiotem wcześniejszych decyzji odmownych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, podzielając argumentację o tożsamości sprawy. A. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Działający z upoważnienia Prezydenta Miasta P. kierownik Filii [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P., decyzją z [...] 2018 r. o nr [...], umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie wniosku A. K. z dnia 28 lutego 2018 r. w części dot. przyznania pomocy pieniężnej na opłatę zaległych rachunków za energię elektryczną w łącznej wys. [...] zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że pismem z 28 lutego 2018 r. A. K. wniósł o przyznanie pomocy pieniężnej m.in. na zapłatę zaległych rachunków za energię elektryczną. Podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 20 marca 2018 r. wnioskodawca przedłożył fakturę za energię elektryczną nr [...], zawierającą informację o wysokości zadłużenia na kwotę [...]zł. Organ ustalił, że należność za energię elektryczną, za lipiec 2017 w wys. [...] zł. z terminem płatności do 11 lipca 2017 r. została rozpatrzona odmownie decyzją z dnia [...] 17 r. Nr [...], należność w wys. [...] zł. z terminem płatności do 08 listopada 2017 r. została rozpatrzona decyzją odmowną z dnia [...] 2017 r. Nr [...], natomiast należność w wys. [...] zł. z terminem płatności do 12 stycznia 2017 r. została rozpatrzona decyzją odmowną z dnia [...] 2018 r. Nr MOPR- [...]
Dalej organ I instancji zauważył, że według art. 110 kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy nie mówią inaczej. Zgodnie z art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Zdaniem organu w tym przypadku umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest uzasadnione ponieważ zachodzi tożsamość sprawy (występuje ta sama strona, przedmiotem sprawy są te same potrzeby, nie zmienił się stan prawny i faktyczny) w zakresie przyznania zasiłku na opłatę energii elektrycznej w wys. [...] zł.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. K. wskazując na swoją złą sytuację bytową i zdrowotną, która pogarsza się w skutek celowych działań organu I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej w skrócie: "Kolegium", "SKO"), decyzją z 30 maja 2018 r. o nr [...], utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy o pomocy społecznej. Kolegium wyjaśniło, że w dniu 28 lutego 2018 r. A. K. zwrócił się z wnioskiem o przyznanie pomocy pieniężnej na opłatę zaległych rachunków za gaz i energię elektryczną w łącznej wysokości [...] zł. Natomiast podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 20 marca 2018 r. przedłożył fakturę za energię elektryczną nr [...], zawierającą informację o zadłużeniu w łącznej wysokości [...] zł. Analizując akta sprawy organ ustalił, że należność za lipiec 2017 r. w kwocie [...]zł została rozpatrzona odmownie decyzją organu z dnia [...] 2017 r. Nr MOPR- [...], należność w wysokości [...] zł została rozpatrzona decyzją odmowną z dnia [...] 2017 r. Nr [...], natomiast należność w wysokości [...] zł została juz rozpatrzona decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...]
Kolegium uznało, iż umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego jest uzasadnione, ponieważ zachodzi tożsamość sprawy. Z wnioskiem występuje ta sama strona, przedmiotem sprawy są te same potrzeby, nie zmieniły się stan prawny i faktyczny, potrzeby strony są te same - kwota [...]zł. Wniosek z dnia 28 lutego 2018 r. jest zatem tożsamy z wnioskiem wcześniejszym, który został już rozpatrzony przez organ w cytowanych wyżej decyzjach.
Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. A. K. złożył m.in. skargę na wyżej opisaną decyzję SKO w P. z [...] 2018 r. o nr [...] Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w celu ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z przepisami o pomocy społecznej. Wskazał, iż nie jest zadowolony z jej treści.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Pismem procesowym z 31 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu wskazał, iż podtrzymuje wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Obecny na rozprawie w tym samym dniu pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż podtrzymuje skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o obowiązujące przepisy.
Zgodzić się należy z organami obu instancji, iż wniosek A. K. z dnia 28 lutego 2018r. w części odnoszącej się do zaległości w opłaceniu rachunków za energię elektryczną, dotyczył spraw w których zapadło już rozstrzygniecie. Organy obu instancji wykazały, iż żądanie skarżącego o przyznanie pomocy finansowej na uregulowanie zaległych należności za energię eklektyczną, widniejących na przedłożonej przez skarżącego fakturze VAT nr [...] z 19 lutego 2018 r. w łącznej wysokości [...] zł, dotyczyło spraw uprzednio rozpoznanych decyzjami Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 17 r. Nr [...] z dnia [...] 2017 r. Nr [...], oraz z dnia [...] 2018 r. Nr MOPR- [...] Ze znajdujących się w aktach sprawy kopiach ww. decyzji wynika, iż dotyczyły one wniosków o pomocy finansową na opłacenie rachunków za energię elektryczną za okresy i kwoty tożsame z okresami i kwotami widniejącymi na opisanej wyżej fakturze VAT z 19 lutego 2018 r.
Z akt sprawy wnika, iż sytuacja skarżącego nie uległa istotnej zmianie, nadal przewlekle choruje, utrzymuje się z zasiłku stałego, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uległa natomiast poprawie jego sytuacja dochodowa (uzyskanie prawa do emerytury). W takiej sytuacji obowiązkiem organu pierwszej instancji było umorzenie postępowania administracyjnego po ustaleniu, że sprawa została załatwiona decyzją merytoryczną przez organ pierwszej instancji. Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. nr 2096 – dalej: "K.p.a."), gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Należy przy tym podkreślić, iż rozstrzygnięcie sprawy decyzją merytoryczną, pomimo istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji wydanych w tożsamym przedmiocie, prowadziłoby do nieważności tak wydanej decyzji – art. 156 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nawet nieostateczna decyzja administracyjna wyklucza możliwość wydania w rozstrzygniętym nią przedmiocie decyzji kolejnej. Jak bowiem zauważył organ I instancji zgodnie z art. 110 § 1K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może uchylić lub zmienić ją tylko wówczas, gdy zezwalają mu na to przepisy Kodeksu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2018 r. o sygn. akt I OSK 456/18 – dostępny w Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone rozstrzygnięcie nie naruszało przepisów obowiązującego prawa, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Uzupełniają zauważyć należy, iż skarga A. K. na decyzję SKO w P. z 30 maja 2018 r. o nr [...] została wniesiona w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. P. z 23 lipca 2018 r. obejmujące tę skargę zawierało także skargi na cztery inne decyzje, a zawarty w tym piśmie wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi dotyczył skarg na decyzje SKO w P. z dnia [...] 2018 r. o nr [...], nr [...], nr [...], które zostały zarejestrowane pod innymi sygnaturami, i które nie były przedmiotem rozpoznawania przez Sąd w niniejszej sprawie. Stąd też pismo pełnomocnika skarżącego z 31 stycznia 2019 r. nie miało jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło