II SA/Po 744/06

WyrokWSA w Poznaniu2007-04-13

Skład orzekający: Barbara Kamieńska, Barbara Drzazga, Aleksandra Łaskarzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, w szczególności procentową powierzchnię zabudowy działki, co stanowiło podstawę do odmowy zmiany pozwolenia na budowę?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody, ponieważ organ ten oparł swoje rozstrzygnięcie na błędnych obliczeniach dotyczących procentowej powierzchni zabudowy działki. Naruszenie zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) mogło mieć wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" PPSA.
Stan faktyczny
H. i K. S. złożyli wniosek o zmianę decyzji pozwolenia na budowę w zakresie przedłużenia użyteczności budynku gospodarczego. Prezydent Miasta odmówił zmiany, wskazując na przekroczenie dopuszczalnej powierzchni zabudowy. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy, uznając, że budynek gospodarczy przekracza dopuszczalną powierzchnię zabudowy o 16,6%. Skarżący zarzucili organom błędne ustalenia, twierdząc, że faktyczna zabudowa wynosi 20,18%, a nie 36,6%.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody i zasądzono od Wojewody na rzecz skarżących zwrot kosztów sądowych w kwocie 500 zł. Określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi H.i K. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 500 zł (pięćset) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga Dnia [...] maja 2006r. H. i K. S. wnieśli o zmianę decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z znak [...], zrealizowanego na działce nr [...] ark. [...], obręb G., przy ul. [...] w P. w zakresie przedłużenia użyteczności budynku gospodarczego do roku 2009 – do ukończenia robót małej architektury. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 – dalej kpa) odmówił zmiany decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z [...] znak [...] zrealizowanego na działce nr [...] art. [...] obręb G., przy ul. [...] w P. Uzasadniając organ wyjaśnił, że określony w pkt 3 decyzji w sprawie pozwolenia na budowę budynek gospodarczy powinien być rozebrany, aby nie była przekroczona powierzchnia zabudowy działki – 20% określona w decyzji. W przewidzianym ustawą terminie odwołanie wnieśli H. i K. S. podnosząc, że powierzchnia działki wynosi [...] m2, natomiast powierzchnia domu jednorodzinnego [...]m2, a wraz z zabudową budynku gospodarczego o pow. [...]m2 wynosi [...] m2. Skarżący wyliczyli, że 20% z [...] m2 to [...] m2, a więc zabudowa została przekroczona o [...]m2, tj. o 0,59%, w związku z czym wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewoda decyzją z dnia [...] nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wyjaśniając że budynek gospodarczy przekracza dopuszczalną maksymalną powierzchnie zabudowy o 16,6%, a nie jak twierdzą skarżący o 0,59%. W skardze do sądu administracyjnego H. i K. S. podnieśli zarzut dokonania błędnych ustaleń przez organ II instancji. Skarżący zauważyli, że faktyczna zabudowa na działce wynosi 20,18%, a nie jak ustalił organ 36,6%. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że z dniem [...] 2006r. Wojewoda wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...]2007r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Wojewodę o braku podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nieważności zaskarżonej decyzji wobec zawisłości sprawy przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądów administracyjnych jest kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z umieszczoną w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej organy prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. Zasady ogólne postępowania administracyjnego stanowią integralną część przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury, przy czym art. 7 kpa jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący organy do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą (po. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2006r. sygn. V SA/Wa 2351/05. Rozpoznający sprawę Wojewoda wydał zaskarżoną decyzję w oparciu o błędne – jak słusznie podkreślili skarżący, a co przyznał sam organ – wyliczenia. Tymczasem to te, dokonane przez organ odwoławczy, obliczenia procentu zabudowy działki o nr ewid. [...] art. [...] , obręb G. położonej przy ul. [...]w P., stanowiły podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Takie naruszenie art. 7 kpa mogło mieć wpływ na wynik sprawy i z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. Sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, rzeczą organu będzie prawidłowe dokonanie ustaleń stanu faktycznego i na jego podstawie wydanie decyzji. /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Kamieńska /-/ B. Drzazga

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło