II SA/Po 75/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2009r. wniosku o przyznanie adwokatowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi C. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie ukarania grzywną; postanawia odmówić adw. J. R. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. /-/ B.Kamieńska Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2008r. tutejszy Sąd oddalił skargę C. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] w przedmiocie ukarania grzywną. W wyniku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego adw. J. R. W dniu 20 listopada 2008r. wniósł on o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, jednocześnie informując, że zapoznał się z aktami sprawy i uznał, że nie ma podstaw do zastosowania środków odwoławczych. Do wniosku dołączył pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego oraz dowód jego opłacenia. Sąd pismem z dnia 27 listopada 2008r. wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i doręczył ją swemu mandantowi C. K. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nie udzielił Sądowi odpowiedzi. Zważyć należy, iż pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 tej ustawy, jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu prawa pomocy oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (postanowienie NSA z 22 grudnia 2004r. OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93 lub Lex nr 156687). Rola pełnomocnika ustanowionego po wydaniu przez sąd I instancji wyroku sprowadza się do sporządzenia skargi kasacyjnej albo sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 18 ust. 1 pkt 2 pkt b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). O ile więc w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej fakt udzielenia pomocy prawnej z urzędu wynika z wniesienia skargi kasacyjnej, o tyle w przypadku opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Opinię sporządza się bowiem dla strony i w jej interesie. Sporządzenie jej winno nastąpić z dołożeniem najwyższej staranności, ponieważ pozbawia ona stronę uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 607). W niniejszej sprawie adw. J. R. w żaden sposób nie wykazał, by sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przekazał ją stronie. Pełnomocnik nie odpowiedział na wezwanie Sądu, którym zażądano wykazania, że taka opinia została sporządzona i doręczona skarżącemu. Ograniczył się zaś tylko do podania, że po zapoznaniu się z aktami nie znalazł podstaw do zastosowania środków odwoławczych. Powyższe okoliczności nie pozwalają Sądowi uznać, że pełnomocnik skarżącego poniósł niezbędny nakład pracy uprawniający go do otrzymania wynagrodzenia. Stąd na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B.Kamieńska