II SA/Po 75/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-03-20

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który wykazuje stałe dochody pozwalające na pokrycie bieżących kosztów utrzymania i dodatkowych wydatków, ale nie posiada wolnych środków na pokrycie kosztów sądowych, może skorzystać z prawa pomocy w całości?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w całości może być przyznane osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca, który pomimo ponoszenia znaczących wydatków, dysponuje stałymi dochodami, dodatkowymi środkami z limitu kredytowego oraz terminowo reguluje zobowiązania, nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, nawet jeśli nie posiada wolnych środków na wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W takiej sytuacji należy odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ale można je przyznać w zakresie ustanowienia pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżący J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu podał, że utrzymuje się z emerytury, ponosi znaczne koszty związane z leczeniem, utrzymaniem samochodu oraz innymi wydatkami. Mimo wezwania do uzupełnienia wniosku, skarżący nie wykazał braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
1. ustanowiono dla J. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, 2. odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2013r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia 1. ustanowić dla J. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący J. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący podał, że jest osobą samotną, utrzymującą się z emerytury w wysokości [...] zł netto miesięcznie, która musi wystarczyć na konieczne koszty utrzymania - żywność, mieszkanie, wynajem, opiekę medyczną. Oświadczył, że choruje i korzysta z ciągłych porad lekarzy specjalistów oraz z rehabilitacji i szpitali sanatoryjnych. Na same lekarstwa wydaje około [...] zł miesięcznie. Posiada 16 letni samochód, który jest niezbędny do przemieszczania się, jego utrzymanie stanowi znaczny wydatek w budżecie. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Skarżący wezwany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") oświadczył, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i jedynym źródłem dochodu jest emerytura. Korzysta z odnawialnego limitu w rachunku bankowym w PKO BP w wysokości [...] zł oraz z karty kredytowej w Meritum Banku z limitem do [...] zł. Oświadczył, że wszelkie zobowiązania reguluje terminowo, nie posiada żadnych zajęć komorniczych, oszczędności, nieruchomości, ani istotnych aktywów. Jedynym majątkiem jest współwłasność z byłą żoną samochodu marki Opel Astra z 1997r. oraz użytkowanie wieczystego ogrodu działkowego. Oświadczył, że jego koszty miesięcznego utrzymania stanowi: - partycypacja w kosztach użyczonego mieszkania kolegów – [...] zł, - doładowanie telefonu komórkowego – [...] zł, - ubezpieczenie na życie – [...] zł, - paliwo – [...] zł, - wydatki na leki – średnio [...]zł, - konsumpcja – [...] zł - konieczne wizyty prywatne u lekarzy specjalistów – [...] zł, Nadto ponosi dodatkowe koszty jednorazowe takie jak: - badanie techniczne samochodu – [...] zł, wymiana dowodu rejestracyjnego [...], ubezpieczenie pojazdu – [...] zł, wymiana oleju i filtry w samochodzie [...] zł, naprawa samochodu w 2012r. – [...] zł, w 2013r. – [...] zł, - opłata za użytkowanie działki w 2012r. – [...] zł, w 2013r. – [...] zł, - opłata sądowa za sprawę rozwodową – [...] zł, - opłata adwokata za sprawę sądową rozwodową – [...] zł, oraz zaliczka na poczet kolejnej sprawy o podział majątku – [...] zł, - dojazdy do szpitali w Poznaniu – [...] zł, - dojazd do sanatorium – [...] zł, Nadto skarżący dołączył kserokopie: - PIT-37 za 2012r., z którego wynika dochód z tytułu emerytury o działalności wykonywanej osobiście w łącznej wysokości [...] zł, - wyciągu z rachunku bankowego z PKO BP za okres od 25 kwietnia 2013r. do 20 lutego 2014r., na który wpływa emerytura w wysokości [...] zł, salda miesięczne były dodatnie i przed wpływem emerytury wynosiły [...] zł w maju, [...] zł, w czerwcu, [...] zł w lipcu, [...] zł w sierpniu, [...] zł we wrześniu, [...] zł w październiku, [...] zł w listopadzie, [...] zł w grudniu, [...]zł w styczniu w [...] zł w lutym; dysponuje limitem kredytowym w rachunku do kwoty [...] zł. - faktur za benzynę, ubezpieczenie samochodu, opłaty administracyjne samochodu, części samochodowe, - porozumienia dotyczącego udostępnienia mieszkania i kosztów z tym związanych, - dowodów wpłaty ubezpieczenia w PZU, - pokwitowania odbioru przez adwokata wynagrodzenia w kwocie [...] zł. - legitymacji osoby niepełnosprawnej, - faktur za leki, - dowodów ponoszenia kosztów za użytkowanie działki, - dowodu wpłaty dotyczącego obsługi karty kredytowej w Meritum Banku. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polegać, więc będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że wnioskodawca nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania, chociażby w części. Należy zauważyć, że regulacja zawarta w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem chociażby w części. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Tak więc, to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa w całości. Wnioskodawca winien, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe. W świetle treści wniosku o prawo pomocy oraz jego uzupełnienia wskazać należy, że wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych zainicjowanego postępowania. Aktualnie wymagana wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi 100 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że uzyskuje stałe miesięczne dochody, które pozwalają na pokrycie wszystkich koniecznych kosztów bieżącego utrzymania oraz dodatkowych kosztów związanych z posiadaniem samochodu (paliwo, ubezpieczenie, naprawy). Salda na rachunku są dodatnie, pozostają także wolne środki oraz skarżący może wesprzeć się dodatkowymi środkami z przyznanego mu limitu w rachunku bankowym. Sam skarżący oświadczył, że uzyskiwane dochody pozwalają na poniesienie wszystkich kosztów koniecznego utrzymania, swoje zobowiązania reguluje terminowo i nie ma żadnych zaległości, czy egzekucji komorniczych. Z oświadczenia skarżącego wynika, że ma także możliwości by pokryć dodatkowe koszty obsługi adwokata z wyboru w sprawach przez sądem powszechnym. W tym miejscu, zaznaczyć należy, że z prawa pomocy chociażby w części, może skorzystać osoba, która po uiszczeniu jedynie koniecznych, kosztów niezbędnego swojego utrzymania, a nie wszystkich możliwych wydatków, nie posiada już żadnych wolnych środków. Skoro zatem skarżącemu po uiszczeniu koniecznych opłat utrzymania pozostają wolne środki, którymi może rozporządzać, to powinien je przeznaczyć w pierwszej kolejności na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przewidywane dalsze koszty sądowe niniejszej sprawy to ewentualnie 100 zł opłaty kancelaryjnej, czy 100 zł wpisu od skargi kasacyjnej, które nadto rozłożone są w czasie. W tym stanie rzeczy, przyjąć należy, że wnioskodawca jest w stanie wygospodarować środki na poniesienie kosztów sądowych niniejszej sprawy w całości. Wobec powyższego oddalić należało wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Tym niemniej, kwota jaką aktualnie, realnie skarżący dysponuje nie wystarcza na poniesienie kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie. Należało zatem przyznać prawo pomocy w tej części i ustanowić radcę prawnego. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło