II SA/Po 753/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 października 2014 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi H. A. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ Wiesława Batorowicz W skardze na bliżej opisaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego [strona] [...] zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą została utrzymana w mocy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2014 r. znak [...], którą nakazano skarżącej rozbiórkę obiektu letniskowego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w [...] w gminie [...]. Skarżąca argumentowała, że nakaz rozbiórki obiektu budowlanego jest najbardziej dolegliwą sankcją za naruszenie przepisów prawa budowlanego, zaś jej zrealizowanie wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami, przy czym celem nadrzędnym nakazu rozbiórki obiektu budowlanego jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a nie karanie inwestora za naruszenie przepisów prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. Skarżąca na podstawie zaskarżonej decyzji zobowiązania została przez organ do rozbiórki obiektu letniskowego o wymiarach 4 x 6 m z zadaszonym poddaszem o wymiarach 4 x 2,5 m. o rozmiarach 5,52 x 5,92 m. Rozebranie obiektów budowlanych, w szczególności budynków (w tym domków letniskowych) w sposób oczywisty wiązać się będzie z trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu przywołanego przepisu, albowiem nastąpi utrata przedmiotu, którego przywrócenie (lub nawet odtworzenie) może być zwykle trudne do zrealizowania w kształcie sprzed rozbiórki. Ponadto wykonanie nakazu rozbiórki wiąże się z poniesieniem określonych nakładów finansowych i organizacyjnych, a nie ma pewności, że nowo powstały obiekt (w razie jego odtworzenia) będzie odpowiadał pod względem estetycznym i użytkowym obiektowi rozebranemu w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzecz – uznając, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Wiesława Batorowicz