II SA/Po 753/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2016 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. B. i K. B. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak B. B. i K. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. W. z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia betonowego wykonanego wzdłuż działki nr [...] w G. W. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie uzasadnili go w żaden sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art 61 § 1 p.p.s.a.). Obowiązek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2014 r. o sygn. akt II OZ 661/14 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazali w żaden sposób, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie wynika to także z okoliczności i charakteru sprawy. Niewątpliwie realizacja decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego zmienia istniejący stan rzeczy i może powodować trudne do odwrócenia skutki faktyczne i prawne, jednak to na skarżących spoczywa obowiązek wskazanie na tych skutków. Innymi słowy, strona skarżąca powinna wykazać, że w konkretnym stanie faktycznym wykonanie nakazu rozbiórki wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2016 r. o sygn. akt II OZ 100/16 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć także należy, iż nakaz rozbiórki, którego dotyczy zaskarżona decyzja, dotyczy ogrodzenia wykonanego z płyt betonowych, a więc niewątpliwie skutków wykonania tego nakazu nie można wprost porównywać do skutków wykonania np. nakazu rozbiórki zamieszkanego budynku mieszkalnego, czy budynku produkcyjnego istotnego dla funkcjonowania zakładu przemysłowego. Ponadto, skarżący w swoich pismach podnoszą, iż płot ten już raz został przez nich przesunięty, co wskazuje, iż dolegliwość w postaci nakazanej jego rozbiórki nie jest aż tak uciążliwa, aby musieli skorzystać z wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Należy również wyjaśnić, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 1374/14, LEX nr 1 624 479 uznał, iż okoliczność poniesienia kosztów związanych z realizacją decyzji nie wpływa bezpośrednio na konieczność wstrzymania jej wykonania. Dopiero konkretnie określona wysokość tych kosztów, w zestawieniu z sytuacją finansową strony, mogłaby dać podstawę do wstrzymania zaskarżonej decyzji (por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 414/13, LEX nr 1 305 554). Zatem, choć wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, to jednak nie oznacza to, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Stąd też brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak