II SA/Po 754/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 września 2011r. sprawy ze skargi Burmistrza J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy; postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł. /-/ B. Drzazga W dniu [...] lipca 2011 r. Burmistrz J. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2011 r. uchylającą decyzję Burmistrza J. z dnia [...] 2011r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji planowanej na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, burmistrz (prezydent, wójt), który wydał decyzję w pierwszej instancji nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem nie ma interesu prawnego w rozstrzyganej decyzją sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jednocześnie w myśl art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W niniejszej sprawie skargę wniósł Burmistrz J., który zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2011 r., uchylającą decyzję Burmistrza J. z dnia [...] 2011 r. w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Należy w tym miejscu przypomnieć, iż Burmistrz jest organem wykonawczym gminy, reprezentuje ją na zewnątrz i w myśl obowiązujących przepisów upoważniony jest do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach. Zgodnie zaś z dominującą linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, znajdującą potwierdzenie w uchwale NSA z 9 października 2000 r. (OPK 14/00 ONSA 2001 nr 1 poz. 17) przyjmuje się, że gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony był wójt (burmistrz, prezydent) tej gminy. Jak wskazał NSA w uchwale z dnia 19 maja 2003 r. (OPS 1/03 ONSA 2003 nr 4 poz. 115) rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kpa przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 kpa. Wtedy będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnej NSA. Podobnie w doktrynie przyjmowany jest pogląd, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego i pozbawia ją legitymacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. J.P. Tarno, Status prawny jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym PiP 2006 nr 2 s. 27-29, Komentarz p.p.s.a. Lexis Nexis Wyd. 4 str. 149-150, M. Stahl, Samorząd terytorialny w orzecznictwie sądowym. Rozbieżności i wątpliwości ZNSA 2006 nr 6 s. 42-43, T. Woś Komentarz p.p.s.a. Lexis Nexis Wyd. 3 str. 288, P. Przybysz Komentarz k.p.a. Wyd. 6 str. 125-128). W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę nie budzi wątpliwości fakt, iż Burmistrz J. nie działa w tym przypadku jako strona posiadająca interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje. Tym samym będąc organem, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05). Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił. /-/ B. Drzazga