II SA/Po 754/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 22 lipca 2019 r. J. K. (zwany dalej skarżącą) reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w uchylającą decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy i umarzającej postępowanie w sprawie. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Motywując wniosek skarżąca podała, że spóźnienie z wniesieniem skargi związane jest z tragiczną okolicznością jaka miała miejsce w jej rodzinie tj. w dniu 29 stycznia 2019 r. zmarł jej ojciec E. K., na którego adres przychodziła korespondencja związana ze sprawą. Skarżąca zaś na co dzień mieszka w [...]. Skarżąca podała, że z uwagi na organizację pogrzebu nie była w stanie na czas podać innego adresu do doręczeń. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2019 r. zobowiązano skarżącą do podania kiedy i w jakich okolicznościach dowiedziała się o decyzji SKO w P. z dnia 30 stycznia 2019 r. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu (k. 26 i n. akt) pełnomocnik skarżącej wskazał, że o decyzji SKO z 30 stycznia 2019 r. skarżąca dowiedziała się na przełomie stycznia i lutego 2019 r. jak była w Polsce. Skarżąca dowiedziała się od sąsiadów z ul. [...] w P., że oni dostali pismo z SKO. Skarżąca musiała wracać do [...]. Jak tylko mogła skontaktowała się z SKO w P. w tej sprawie. Następnie zgłosiła się do prawnika w celu sporządzenia skargi do WSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów jasno wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, po trzecie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu musi zostać wniesione do właściwego sądu administracyjnego (lub też, w sytuacjach określonych w art. 87 § 3 p.p.s.a., za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest terminem zawitym i nie podlega ani skracaniu, ani też przedłużaniu (por. szerzej post. NSA z 17.11.2008 r., II OSK 1716/08, Legalis; post. NSA z 7.3.2006 r., II FZ 104/06, Legalis; post. NSA z 28.2.2005 r., II FZ 1/05, Legalis; odmiennie: B. Dauter, Uchybienie i przywrócenie terminu, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu, 2009, s. 261). Datą, od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jest także data uzyskania przez zainteresowaną osobę wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od daty uzyskania wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (por. szerzej post. NSA z 12.3.2014 r., I OSK 424/13, Legalis). Przenosząc te ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że we wniosku skarżąca wskazywała, że z powodu śmierci ojca na adres którego przychodziła korespondencja nie była w stanie wskazać innego adresu dla doręczeń a sama zamieszkuje w [...]. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu pełnomocnik podał, że skarżąca o decyzji dowiedziała się na przełomie stycznia/lutego 2019 r. Wskazał też, że "jak tylko mogła skontaktowała się z SKO w P. w tej sprawie. Następnie zgłosiła się do prawnika w celu sporządzenia skargi do WSA". Pełnomocnik jednak nie sprecyzował konkretnej daty kiedy w ocenie skarżącej ustała przyczyna uchybienia terminu. Nie wskazał kiedy skarżąca skontaktowała się z SKO. Nie podał również kiedy "fizycznie" otrzymała decyzję. Do pisma dołączono dwie faktury za przejazd do Polski i z Polski do [...], na których wskazano daty ich wystawienia – odpowiednio 5 i 22.07.2019r. a także ksero biletu z 17.07.2019r., z których nie wynika, że dopiero w tym okresie a nie wcześniej ustała przyczyna uchybienia terminu. Z powyższych argumentów w ocenie Sądu nie wynika, że skarżąca wnosząc skargę 22 lipca 2019 r. uczyniła to z zachowaniem 7-dniowego terminu od ustania przyczyny jego uchybienia. W świetle dość enigmatycznych odpowiedzi pełnomocnika należy wskazać, że Sąd nie ma też obowiązku ponawiania wezwania, skoro to na stronie spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu. Na marginesie dodać trzeba, że SKO dopiero w drugiej połowie kwietnia 2019 r. nadało do stron i uczestników postępowania decyzję z 30 stycznia 2019 r. Decyzja adresowana na adres zmarłego ojca skarżącej była dwukrotnie awizowana (15 kwietnia 2019 r. i 24 kwietnia 2019 r.) i zwrócona do nadawcy z powodu nie podjęcia jej w terminie. Podsumowując należy stwierdzić, że w skarżąca wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wykazała aby uczyniła to z zachowaniem 7-dniowego terminu o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 i 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.