II SA/Po 763/11

WyrokWSA w Poznaniu2011-11-15

Skład orzekający: Maria Kwiecińska, Elwira Brychcy, Tomasz Świstak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność odwołania, gdy organ II instancji wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, a następnie skarżący złożył kolejne odwołanie, które zostało potraktowane jako uzupełnienie pierwotnego odwołania?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło niedopuszczalność odwołania, ponieważ tok instancji w sprawie został wyczerpany po wydaniu ostatecznej decyzji przez organ II instancji, a skarżący nie wniósł od niej skargi do sądu administracyjnego. Kolejne pismo skarżącego, mimo że zostało potraktowane jako uzupełnienie odwołania, nie mogło być rozpoznane jako nowe odwołanie, gdyż decyzja organu II instancji była już prawomocna.
Stan faktyczny
Kierownik MOPS odmówił K. K. przyznania pomocy finansowej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. K. K. złożył kolejne odwołanie, które SKO umorzyło. WSA uchylił tę decyzję. Następnie SKO postanowiło o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, co WSA również uchylił, wskazując, że pismo K. K. z 13 lutego 2008 r. powinno być potraktowane jako uzupełnienie pierwotnego odwołania, a decyzja organu I instancji stała się ostateczna. SKO, po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność odwołania. WSA oddalił skargę K. K. na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania; oddala skargę Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia J. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta P. decyzją z dnia [...] 2007r. nr [...], na podstawie art. 3 ust. 1, 3, 4, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 8 i 8a, art. 14, art. 39 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 4 ustawy dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) odmówił K. K. przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu żywności w łącznej kwocie 103/97 zł za marzec 2007 r., pokrycie kosztów wykonania usługi ksero w kwocie 75,20 zł akcesoriów rowerowych w kwocie 10,00 zł, nożyc ogrodniczych w kwocie 18,99 zł oraz zakupu przerzutki rowerowej w kwocie 25,00 zł. Na skutek odwołania od tej decyzji złożonego przez K. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] 2008 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2007r. Od powyższej decyzji organu I instancji K. K. złożył jeszcze raz odwołanie pismem z dnia 13 lutego 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2008r. umorzyło postępowanie odwoławcze, co do pisma odwołującego się z dnia 13 lutego 2008r. Decyzja ta została przez Stronę postępowania zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 28 maja 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] 2008r. Rozpoznając po raz kolejny sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] 2010r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na skutek skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 28 lipca 2010r. uchylił powyższe postanowienie i wskazał, że organ II instancji wydając dnia [...] 2008 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję pierwszoinstancyjną wadliwie nie ustosunkował się do treści pisma Skarżącego z dnia 13 lutego 2008 r., które winno być potraktowane jako uzupełnienie odwołania z dnia 15 maja 2007 r. W konsekwencji uprawomocniła się decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2007 r. i tok postępowania został w sprawie wyczerpany. Nie było więc możliwości wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] 2007 r. pismem z dnia 13 lutego 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po ponownym rozpoznaniu sprawy z odwołania K. K. od decyzji z dnia [...] 2007r., postanowieniem z dnia [...] 2011r. na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium Odwoławcze przytoczyło dotychczasowy stan sprawy oraz powołało się na wytyczne orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lipca 2010r. w sprawie II SA/Po 158/10. Wobec powyższego na podstawie art. 134 kpa Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania K. K. z dnia 13 lutego 2008 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2011r złożył K.K.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołując się na uzasadnienie swojego postanowienia wniosło o jego oddalenie. Nadto Kolegium wskazało, że skarga nie zawiera żadnych argumentów odnoszących się do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269 ze zm.) Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Nadto wskazać należy, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Rozpatrując skargę skarżącego pod tym kątem Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2010r. wskazał wyraźnie, że w sprawie wyczerpany został tok instancji, gdyż zapadła już ostateczna decyzja w sprawie nieprzyznania skarżącemu zasiłku celowego. Zatem nie było możliwości rozpoznania kolejnego odwołania. Wobec powyższego Sąd nakazał stosowanie do treści art. 134 kpa stwierdzić niedopuszczalność odwołania z dnia 13 lutego 2008r. W tym stanie rzeczy prawidłowo organ II instancji przyjął, że decyzja z dnia [...] 2007r. stała się ostateczna na skutek jej utrzymania w mocy przez Kolegium Odwoławcze w dniu [...] 2008r. Skarżący nie wniósł od decyzji drugoinstancyjnej skargi do Sądu Administracyjnego. Brak jest możliwości rozpoznania drugiego odwołania wniesionego pismem z dnia 13 lutego 2008r. Wobec powyższego na podstawie art. 134 kpa należało stwierdzić niedopuszczalność wniesienia odwołania, co też organ odwoławczy uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 134 ust. 1 p.p.s.a. nie dopatrzył się również innych naruszeń przepisów postępowania, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Wobec powyższego, Sąd z mocy art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło