II SA/Po 765/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2014r. wniosku adwokata T. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. D. i M. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2011r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia przyznać adwokatowi T. N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu kwotę [...] zł ([...]), w tym [...] zł ([...]) tytułem podatku od towarów i usług. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Okręgowa Rada Adwokacka 19 marca 2014r. wyznaczyła w ramach prawa pomocy pełnomocnika do reprezentowania skarżących w osobie adw. T. N. Pismem 7 kwietnia 2014r. pełnomocnik w imieniu obojga skarżących wniósł o rozpoznanie wniosku z 27 września 2012r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z 9 czerwca 2014r. pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 maja 2014r. o odrzuceniu powyższego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o zwrot poniesionych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie uiszczonych nawet w części. Postanowieniem z 21 sierpnia 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2014r. i nie rozstrzygnął o kosztach postępowania zażaleniowego. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461) normują natomiast badaną materię w ten sposób, że pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym za każdą instancję oddzielnie. W § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wymienione zostały stawki minimalne wynagrodzenia za reprezentowanie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji, które wynoszą: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6 rozporządzenia, b) za sporządzenie skargi i udział w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł. Natomiast w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wskazano stawki minimalne wynagrodzenia pełnomocnika w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł. Mając na względzie treść przytoczonych wyżej in extenso przepisów stwierdzić należy, że wynagrodzenie należy się co do zasady za całokształt działań pełnomocnika, które doprowadzą do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie w danej instancji. W przypadku, gdy w danej instancji toczą się tzw. postępowania wpadkowe, inicjowane wnioskami strony reprezentowanej przez pełnomocnika, co do których sąd rozstrzyga w drodze postanowienia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zostaną rozliczone dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji. Każdy pojedynczy wniosek wszczynający postępowanie o charakterze ubocznym wobec postępowania w sprawie ze skargi składa się bowiem na całokształt pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu. Działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżących, za które przysługuje wynagrodzenie było złożenie zażalenia na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zawierające nadto wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu i nie opłaconej nawet w części Należy zatem przyznać adwokatowi wynagrodzenie na podstawie §18 ust. 1 pkt 2d) rozporządzenia. Zgodnie z §19 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 wskazanego rozporządzenia. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało przyznać adwokatowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie w minimalnej stawce, mianowicie kwotę za tą czynności w wysokości [...] zł (§18 ust. 1 pkt 2d rozporządzenia), podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł (§2 ust. 3 rozporządzenia), zatem łącznie [...] zł. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska