II SA/Po 765/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2012 r. wniosków A.D. i M. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. D. i M. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia ustanowić dla A.D. i M.D. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący A. D. i M. D. wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Argumentowali, że utrzymują się ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego – emerytury w wysokości 813,99 zł miesięcznie i renty inwalidzkiej w wysokości 1.019,90 zł miesięcznie. Po opłaceniu części rachunków za wodę, prąd, gaz, wywóz śmieci, podatku, raty za opał oraz po wykupieniu leków niewiele pozostaje im na pozostałe potrzeby koniecznego utrzymania. Oświadczyli, że wspólnie prowadzą swoje gospodarstwo domowe i żyją w skrajnym ubóstwie. Nadto oświadczyli, że posiadają dom o powierzchni 110 m², działkę o powierzchni 433 m² oraz mieszkanie o powierzchni 48 m². Wyjaśnili, że na działce o powierzchni 433 m² znajduje się niewykończony dom, z uwagi na brak finansów i stan zdrowia wnioskodawców. Niewykończony dom został wzniesiony w 1997r. i jest w stanie surowym, nadaje się do kapitalnego remontu. Wnioskodawcy nadto podali, że w domu mieszka córka wnioskodawców z mężem i trójką dzieci, która prowadzi odrębne gospodarstwo domowe oraz druga dorosła córka, która również prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Wnioskodawcy oświadczyli, że nie posiadają innych nieruchomości, wartościowych ruchomości, oszczędności, czy papierów wartościowych. Skarżący korzystają z prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2011r. Uprawnienie to nie zostało skarżącym cofnięte. Wobec powyższego rozpoznano wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w całości następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżących pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Aktualnie nadal utrzymują się jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Ich sytuacja finansowa i majątkowa nie uległa zmianie. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość osiąganego dochodu nie pozwala na zaspokojenie wszystkich potrzeb bieżącego i koniecznego utrzymania rodziny. Wiarygodne jest twierdzenie wnioskodawców, że nie wystarcza im środków na zaspokojenie wszystkich potrzeb bieżącego utrzymania, mimo, że córki partycypują w kosztach utrzymania nieruchomości, na której wszyscy zamieszkują. Przyjąć należy, że wnioskodawcy nie mają możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia adwokata z wyboru. Nadto majątek nieruchomy, którym dysponują wnioskodawcy wykorzystywany jest na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych ich i córek. Nie mają możliwości czerpać z niego dodatkowych dochodów. Zaznaczyć należy, że sprawa znajduje się na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej, gdzie obowiązuje tzw. "przymus adwokacko-radcowski". Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska