II SA/Po 767/01

WyrokWSA w Poznaniu2001-07-03

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może wydać pozwolenie na budowę, jeśli projekt budowlany jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i decyzją o warunkach zabudowy, mimo zarzutów strony o niezgodności z planem i naruszeniu art. 10 KPA w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy?
Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo wydał pozwolenie na budowę, ponieważ projekt budowlany był zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz decyzjami o warunkach zabudowy. Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest odrębne od postępowania o ustalenie warunków zabudowy, co wyklucza badanie zarzutów dotyczących naruszenia art. 10 KPA na obecnym etapie. Inwestor spełnił również wymogi dotyczące oświetlenia budynków i zagospodarowania zieleni, a forma architektoniczna obiektu była dostosowana do otoczenia.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla zaskarżyło decyzję Wojewody utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę wydane przez Prezydenta Miasta. Skarżący podnosili, że inwestycja jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, generuje hałas i narusza art. 10 KPA w postępowaniu o warunki zabudowy. Organ odwoławczy utrzymał decyzję, wskazując na zgodność z planem i decyzjami o warunkach zabudowy, a także spełnienie wymogów technicznych i sanitarnych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Stowarzyszenia Mieszkańców Osiedla "G.".

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Stowarzyszenia Mieszkańców Osiedla "G." w P. na decyzję Wojewody W. z dnia 20 lutego 2001 r. (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę - oddala skargę Prezydent Miasta P., decyzją z dnia 20.12.2000 r. (...), na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku biurowo-usługowego, budynku parkingowego wolnostojącego, przyłączy wody, kanalizacji deszczowej, przyłączy wody dla I.-P., przyłączy sieci cieplnej, przebudowę sygnalizacji świetlnej, instalacji elektrycznej i sterowania, na działkach oznaczonych nr 134/14, 13/10, 13/11, 13/6 ark 19 obręb G. położonych w P. przy ul. G. dla "J.-P." (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Spółka Akcyjna w P. Ponadto w sentencji decyzji wskazano, że z uwagi na przebieg linii -110 kV nad projektowanym budynkiem parkingowym, wszelkie prace budowlane prowadzić należy pod nadzorem służb BHP, wyłączenie sieci 110 KV należy uzgodnić w firmie Energetyka Wysokich i Najwyższych Napięć Sp. z o. o w P., a prace budowlane prowadzić na podstawie projektu organizacji robót w ramach działek zajmowanych przez inwestora. Termin rozbiórki istniejących obiektów, nie przewidzianych do dalszego użytkowania wyznaczono na dzień 31 grudnia 2001 r. Nadto podano, że należy ustanowić inspektora nadzoru budowlanego oraz że inwestor zobowiązany jest uzyskać pozwolenia na użytkowanie obiektu. W uzasadnieniu decyzji podano, że projekt jest zgodny z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta P. zatwierdzonego uchwałą (...) Rady Miasta P. z dnia 6 grudnia 1994 r. oraz z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 20 lipca 2000 r. W odwołaniu od powyższej decyzji Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla "G." podało, że realizowana inwestycja jest niezgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Tren na którym ma być realizowana inwestycja oznaczony jest symbolem II. MB.7.ag, znajduje się w rejonie o przewadze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej niskiej, na terenie aktywności gospodarczej na którym przewiduje się lokalizację między innymi funkcji magazynowych, usługowych i wytwórczych. Na terenie tym wymagane jest ograniczenie hałasu do poziomu dopuszczalnego w terenach o zdefiniowanym komforcie akustycznym. Planowana inwestycja będzie generować duży ruch samochodowy a tym samym wzmożony hałas. Ponadto podkreślono, że odległość tak wysokiego budynku jest zbyt mała w stosunku do budynków mieszkalnych zlokalizowanych po przeciwnej stronie ulicy. Wojewoda W. decyzją z dnia 20 lutego 2001 r. (...) na podstawie art. 138 par. 1 ust. 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu podano, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14 lutego 2000 r. ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania tereny dla budynku biurowo-usługowego o wysokości 27 kondygnacji naziemnych i 3 podziemnych oraz z dnia 17 lipca 2000 r. ustalająca warunki dla budynku wolnostojącego czterokondygnacyjnego o funkcji parkingowej z kotłownią. Wskazano, że powyższe decyzje zostały wydane zgodnie z ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta P. albowiem rejon II.MB7.ag. został określony jako strefa pośrednia, intensywnego zagospodarowania mieszkaniowego i produkcyjnego, rejon osiedli mieszkaniowych o różnej formie intensywności oraz jako teren aktywności gospodarczej. Podkreślono, że projekt budowlany został opracowany zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami. Projekt został zaopiniowany pozytywnie pod względem zgodności z przepisami ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymogami sanitarno-higienicznymi. Projekt uzyskał również akceptację biegłego w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko oraz prognoz skutków wpływu ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko. Podkreślono również, że projekt nie narusza interesów osób trzecich. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla "G." wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że został naruszony art. 10 par. 1 Kpa albowiem nie brał udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podkreślono, że projektowana inwestycja jest niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego Miasta P. albowiem tereny oznaczone symbolem II.MB.7.ag. określane są jako tereny aktywności gospodarczej w drugiej strefie pośredniej - intensywnego zagospodarowania mieszkaniowego i produkcyjno-magazynowego. Tereny mieszkaniowe będą terenami wielofunkcyjnymi pod warunkiem nie kolizyjności wzajemnych różnych funkcji. Forma budowli winna nie kolidować z krajobrazem osiedli mieszkaniowych. Również zdaniem skarżącego zagospodarowanie zieleni w 25 procent jest nierealne, a ocena oddziaływania na środowisko winna być dołączona już do wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie opierając się na argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podkreślono, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut zagospodarowania działki zielenią albowiem z przedłożonego projektu wynika że planowana zieleń wynosi 27 procent powierzchni działki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ określa zakres działania organu nadzoru budowlanego przy zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. Ocenie podlega zgodność z prawem przyjętych rozwiązań. Potwierdza to brzmienie ust. 4 omawianego artykułu w myśl którego właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę w zakresie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 i 2. Organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zbadania zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z: - miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, - wymaganiami ochrony środowiska, - wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, - przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Prawidłowo organy administracji publicznej ustaliły, że realizowana inwestycja jest zgodna z ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta P. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej P. (...) z dnia 6 grudnia 1994 r. ogłoszonej w dzienniku Urzędowym Województwa P. nr 22/94 poz. 146. Rejon na którym ma być realizowana inwestycja oznaczony jest symbolem II.MB7.ag. Rejon ten został określony jako strefa pośrednia, intensywnego zagospodarowania mieszkaniowego i produkcyjnego, rejon osiedli mieszkaniowych o różnej formie intensywności oraz jako teren aktywności gospodarczej. Z tekstu planu wynika, że na obszarach istniejącego budownictwa jednorodzinnego dopuszcza się uporządkowanie i dogęszczenie zabudowy istniejącej przy zastosowaniu różnych typów budynków. Z treści planu zatem wynika, że dopuszczalna jest zabudowa terenu budynkiem biurowo-usługowym o wysokości 27 kondygnacji nadziemnych i 3 podziemnych na działce oznaczonej nr 13/11 i 13/10 ark. 19 obręb G. oraz budynkiem wolnostojącym czterokondygnacyjnym o funkcji parkingowej z kotłownią na działce nr geod.13/14 ark. 19 obręb G. Fakt zgodności realizowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego został potwierdzony również decyzjami o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14.02.2000 r. i 12 lipca 2000 r. Stwierdzić również należy, że przedłożony projekt budowlany jest zgodny z wyżej wymienionymi decyzjami. Zauważyć należy, że postępowanie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę jest odrębnym postępowaniem od postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem na obecnym etapie postępowania - wbrew twierdzeniom skarżącego brak jest podstaw do badania czy w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu naruszony został art. 10 Kpa. Odnośnie zarzutu dotyczącego zacieniania obiektów usytuowanych po drugiej stronie ulicy G., stwierdzić należy, że inwestor spełnił warunek określony w par. 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. /Dz.U. 1995 nr 15 poz. 140 ze zm./ w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Fakt ten wynika jednoznacznie z załącznika 2 do projektu budowlanego - analiza naturalnego oświetlenia budynków. Również nieuzasadniony jest zarzut dotyczący zieleni. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 14 lutego 2000 r. (...) określa procent zagospodarowania zielenią terenu w wielkości min. 25 procent jej powierzchni. Z opracowanej dokumentacji techniczną wynika natomiast, że planowana zieleń wynosić będzie 27 procent działki. Zatem obowiązkiem inwestora będzie wykonanie założeń wynikających z projektu budowlanego. Skarżący w skardze stwierdził również, że forma budowli nie powinna kolidować z krajobrazem osiedla mieszkaniowego. Z uwagi na to, że skarżący nie precyzuje na czym ta kolizja polega brak jest podstaw do ustosunkowania się co do tego zarzutu. Właściwy organ może badać, czy obiekt budowlany i związane z nim urządzenia zostały zaprojektowane w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy /art. 35 ust. 2/. Kontrola projektu budowlanego powinna nastąpić zwłaszcza wtedy, gdy w toku postępowania ujawnione zostaną sprzeczne interesy inwestora oraz osób trzecich. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje. Sporne obiekty zostały zaprojektowane na nieruchomości położonej przy ul. H. na narożniku z ulicą G. w skład której wchodzą działki o nr 13/10, 13/11, 13/14 w sąsiedztwie której zostały usytuowane obiekty o funkcji i charakterze produkcyjno-przemysłowym i handlowym /np. Giełda Towarowo-Odzieżowa, hurtownie i magazyny materiałów budowlanych itp./. Wychodząc poza granice skargi stwierdzić należy, że projekt budowlany został opracowany zgodnie z przepisami, tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia. Projekt został również opracowany zgodnie z przepisami ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymogami sanitarno-higienicznymi oraz uzyskał akceptację biegłego w zakresie sporządzania oceny oddziaływania na środowisko oraz prognoz skutków wpływu ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i dlatego skargę należało oddalić na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło