II SA/Po 771/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 sierpnia 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. K na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł wniosła o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Argumentowała, że jest osobą samotnie zamieszkującą, wdową. Posiada dom o powierzchni 110 m² po rodzicach położony w P. na os. W. oraz działkę siedliskową o powierzchni 857 m² na terenie gminy K. Oświadczyła, że posiada oszczędności w wysokości [...] zł. Utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości [...] zł, z czynszu za podnajem lokalu w wysokości [...] zł, oraz z dochodu z działalności usługowej w wysokości [...]zł miesięcznie. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 2012, poz. 270 - dalej "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy zauważyć, że regulacja zawarta w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem lub następuje to kosztem własnego utrzymania. A zatem przytoczone we wniosku okoliczności powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Tak więc, to na wnioskodawczyni spoczywa ciężar wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. Wnioskodawczyni winna, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uniemożliwiające skarżącej poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Przychody, jakie uzyskuje pozwalają na bieżące regulowanie wszystkich swoich zobowiązań oraz poczynienie oszczędności. Zadeklarowała, że dysponuje wolnymi zasobami pieniężnymi w wysokości, która pozwala na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Poniesienie przez nią w niniejszej sprawie tego rodzaju kosztów nie ograniczy, więc prawa skarżącej do sądu. W tym stanie rzeczy wniosek o prawo pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie, co skutkować musiało jego oddaleniem. Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska