II SA/Po 772/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-08-13

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca decyzję dotyczącą odpłatności za usługi opiekuńcze jest ustawowo zwolniona z kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Strona skarżąca decyzję dotyczącą odpłatności za usługi opiekuńcze korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 a) PPSA, ponieważ sprawa dotyczy zakresu pomocy i opieki społecznej. W związku z tym, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadny, gdyż strona już z takiego zwolnienia korzysta.
Stan faktyczny
Skarżąca S. J. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z maja 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o ustaleniu odpłatności za usługi opiekuńcze. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2013r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2013r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za usługi opiekuńcze postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca S. J. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis stanowi art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłość postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęty jest skarżący w postępowaniu, w którym przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o ustaleniu odpłatności za usługi opiekuńcze. Przyjąć więc należy, że sprawa dotyczy zakresu pomocy i opieki społecznej wskazanej w art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. Wobec powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Nadto, wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Nie ma interesu prawnego w domaganiu się zwolnienia od kosztów sądowych osoba, która nie ma obowiązku ich uiszczenia. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych w drodze postanowienia nie może być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.), bez dokonania merytorycznej oceny sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej oraz jej możliwości poniesienia kosztów sądowych niniejszego postępowania. Żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych jest niezasadne, skoro wnioskodawczyni z takiego zwolnienia już korzysta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło