II SA/Po 774/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. B. na postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2010r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; postanawia zwolnić Skarżącą od kosztów sądowych. /-/ S. Michalski Skarżąca K. B., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100zł, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania podała, że jej dochód jest skromny; musi jej wystarczyć na utrzymanie oraz zakup leków, które z uwagi na wiek stanowią ważną pozycję w jej budżecie domowym. Na podstawie oświadczenia o sytuacji majątkowej i rodzinnej Skarżącej (formularz wniosku o prawo pomocy oraz dodatkowe wyjaśnienia przedłożone na wezwanie Sądu) ustalono, że Wnioskodawczyni (79 lat) prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zamieszkuje w budynku o pow. 76m² posadowionym na działce o pow. 445m². Utrzymuje się ze świadczeń emerytalnych w wysokości 1.166zł brutto miesięcznie. Koszty utrzymania, bez wydatków na żywność, środki czystości oraz poratowanie zdrowia, udokumentowała na kwotę około 400zł miesięcznie (woda – średniomiesięcznie 98zł, gaz - średniomiesięcznie 130zł, energia elektryczna – średniomiesięcznie 145zł, podatek od nieruchomości – średniomiesięcznie 25zł). Wnioskodawczyni nie posiada wartościowych przedmiotów, rachunków bankowych oraz oszczędności. Wysokość osiąganego dochodu uzasadnia ocenę, że Skarżąca bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na jakiekolwiek koszty sądowe niniejszego postępowania. Wysokość dochodu, wedle zasad doświadczenia życiowego, nie przekracza kosztów utrzymania koniecznego dla jednej osoby. Uwzględnić przy tym należało zwiększenie kosztów utrzymania spowodowane wydatkami na poratowanie zdrowia. Uzasadnione jest również stanowisko, że Skarżącą, nie ma realnych możliwość sfinansowania przedmiotowego wydatku z pożyczki lub kredytu. W tych okolicznościach odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Michalski