II SA/Po 776/04
PostanowienieWSA w Poznaniu2005-03-17
Skład orzekający: Aleksandra Łaskarzewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, sąd administracyjny powinien przyznać koszty nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli pełnomocnik nie złożył oświadczenia o nieuiszczeniu opłat?Ratio decidendi
W przypadku cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, postępowanie sądowe ulega umorzeniu. Sąd nie przyzna kosztów nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli pełnomocnik skarżących nie złożył wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu opłat w całości lub w części, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.Stan faktyczny
Strona skarżąca D. i Z. K. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Następnie skarżący cofnęli swoją skargę. Pełnomocnik skarżących złożył pismo z dnia 28 stycznia 2005 r., które sąd potraktował jako wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik nie złożył jednak wymaganego oświadczenia o nieuiszczeniu opłat.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie w sprawie oraz odmówić przyznania kosztów nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego; postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie 2. odmówić przyznania kosztów nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /-/ A.Łaskarzewska
Skarżący cofnęli skargę.
W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnięcie uznać należało za dopuszczalne, a zatem wiążące Sąd.
Stąd na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy orzeczono jak w punkcie 1 sentencji.
Jak w punkcie 2 orzeczono mając na względzie § 15, § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że Sąd wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego zawarty w piśmie z dnia 28 stycznia 2005 r. potraktował jako wniosek o przyznanie pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pełnomocnik skarżących ustanowiony został w ramach pomocy prawnej. Przepisy prawa nie stanowią o zwrocie kosztów zastępstwa od organu w razie cofnięcia skargi. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponosi Skarb Państwa (§ 15 cyt. rozporządzenia).
Wnioskowi o ich przyznanie nie można zadośćuczynić jeżeli wbrew wymogom z § 16 tego rozporządzenia nie zawiera oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących zaniechał złożenia oświadczenia w tym względzie.
/-/ A.Łaskarzewska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło