II SA/Po 776/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 września 2011r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011r. Nr [...] w przedmiocie zmiany w części decyzji o warunkach zabudowy postanawia zwolnić G. G. od kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca G. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskodawczyni argumentowała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej. Oświadczyła, że jest osobą samotną i mieszka w starym domu wymagającym remontów. Podała, że choruje przewlekle. Oświadczyła, że utrzymuje się tylko z emerytury w wysokości [...] zł., którą w całości przeznacza na utrzymanie i leki. W części wniosku o prawo pomocy dotyczącym posiadanego majątku wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni [...] m² oraz [...] arów gruntu rolnego. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z oświadczenia skarżącej zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa upoważnia do skorzystania z tego uprawnienia. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stałe dochody w postaci emerytury, ale w wysokości, która pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania. Z uwagi na wiek i stan zdrowia wnioskodawczyni posiada zwiększone potrzeby, co skutkuje koniecznością poniesienia dodatkowych wydatków na leki. Posiadany majątek nieruchomy wnioskodawczyni wykorzystuje na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych i nie przynosi on jej dodatkowego dochodu. Nadto posiadany dom wymaga nakładów finansowych na jego remont. W tym stanie rzeczy przyznać należy wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, albowiem nie jest w stanie ich uiścić bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania (art. 246 §1 pkt 2 ppsa). Nadmienić jednak należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 249 ppsa przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska