II SA/Po 776/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego; postanawia umorzyć postępowanie. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Z. B. w dniu 11 czerwca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...]. Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Burmistrza Miasta K. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] oraz przekazano sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Burmistrz Miasta K. umorzył w części nienależnie pobrany dodatek mieszkaniowy w okresie od 01 marca 2009 r. do 31 sierpnia 2019 r. w kwocie 615,24 zł oraz zobowiązał skarżącego do spłaty pozostałej części zobowiązania z tego tytułu w kwocie 615,24 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło w pierwszej kolejności o umorzenie postępowania sądowego, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ podniósł, że pismem z dnia 4 lipca 2013 r. skarżący cofnął skargę argumentując, że organ I instancji w dniu [...] czerwca 2013 r. umorzył w całości sporną kwotę 4.187,10 zł, objętą wydanymi wcześniej ośmioma decyzjami. Odpis pisma skarżącego z dnia 4 lipca 2013 r. załączono do akt administracyjnych sprawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja Burmistrza Miasta K. z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] jest jedną z ośmiu decyzji wydanych przez organ I instancji w przedmiocie nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd postanowiono, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak