II SA/Po 780/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska /spr./ Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi B.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ K.Pawlicki /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska Dnia [...] września 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorowi B. G. rozbiórkę wybudowanej bez pozwolenia na budowę ściany wewnętrznej o wymiarach 1,2 m x 2,4 m z 0,1 m na korytarzu poddasza w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu podniesiono, co następuje: W wyniku kontroli w dniu [...] grudnia 2000 r. stwierdzono przebudowę korytarza polegającej na wybudowaniu ściany murowanej z otworem drzwiowym. Ściana ta odcina część korytarza poddasza i uniemożliwia dostęp pozostałych pomieszczeń innym lokatorom. Powyższe roboty wykonała B. G. w lipcu 2000 r. Wykonane roboty uznać należy jako przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Stosownie do art. 28 powołanej ustawy na wykonanie tego rodzaju robót wymagane jest pozwolenie na budowę. Z wyjaśnień udzielonych przez inwestora wynika, że takowego pozwolenia nie posiada. Wobec faktu wyczerpania hipotezy normy przewidzianej w art. 48 prawa budowlanego należało orzec rozbiórkę. Wskutek odwołania wniesionego przez B. G. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dnia [...] grudnia 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie odwołanie. Art. 48 prawa budowlanego z dnia 07 lipca 1994 r. nakazuje organowi nadzoru budowlanego wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie, albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia, albo zgłoszenia bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. W rozpatrywanej sprawie fakt, że inwestor nie dokonał zgłoszenia organowi zamiaru wybudowania ścianki działowej jest bezdyskusyjny. Wprawdzie w protokole z dnia [...] grudnia 2000 r. B. G. oświadczyła, że złożyła wniosek o wykonanie ścianki działowej dnia [...] maja 1997 r. do Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej Rejon Eksploatacji budynków Nr [...], lecz wymóg zgłoszenia dokonanych robót dotyczy właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Mieszkaniowej Spółka z o.o. nie posiada kompetencji właściwych dla tego organu. Stąd nie można przyjąć, iż poprzez złożenie wniosku o zamontowanie ścianki działowej do REB-u Nr [...] B. G. wypełniła obowiązek z art. 30 prawa budowlanego. Na marginesie zaznaczyć należy, iż twierdzenie odwołania o wykonaniu ścianki działowej we wrześniu 1996 r. jest pozbawione podstaw. Trudno sobie wyobrazić, aby B. G. mając wybudowaną ściankę działową już od września 1996 r. zwracała się w maju 1997 r. do REB-u Nr [...] z wnioskiem o wykonanie identycznej przegrody. Organ odwoławczy nie dał wiary twierdzeniu odwołania, iż ścianka działowa została wykonana w miejscu identycznej przegrody. Organ nie dał wiary twierdzeniu odwołania, że ścianka działowa została wykonana w 1996 r. także z uwagi na protokół wizji lokalnej, w której uczestniczyła B. G. Zawarte jest w nim oświadczenie wyżej wymienionej, że ścianka została wybudowana w lipcu 1998 r. Okoliczność, czy ścianka jest murowana, czy tylko przymocowana do ściany na stelażach nie ma w sprawie znaczenia. Prawo budowlane nie różnicuje skutków działania przepisu art. 48 ze względu na kryterium sposobu wykonania samowolnych robót. Zamontowanie ściany na stelażach należy zakwalifikować na podstawie art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane jako roboty budowlane. Dodatkowo organ podkreślił, że obowiązek rozbiórki w myśl art. 48 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie wiąże go z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dnia [...] stycznia 2002 r. B. G. złożyła skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu. Zażądała uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącej dopuszczono się licznych nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym, w szczególności zaś nie poczyniono wszelkich niezbędnych kroków by dokładnie wyjaśnić stan faktyczny. I tak oparto się wyłącznie na domniemaniach, a nie na oświadczeniach wnioskodawcy, która jest osobą w podeszłym wieku i pewnych rzeczy nie pamięta z dokładnością wymaganą w tego typu sprawach. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. I tak wbrew zarzutom skarżącej organ administracji w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Uzasadnienie zawiera ocenę materiału dowodowego, która pozostaje w zgodzie z przepisami prawa, z zasadami logiki. Sąd administracyjny nie znalazł żadnych podstaw, by podważyć jej rzetelność. W istocie oświadczenie inwestora, zawarte w odwołaniu, nie może podważyć wiarygodności wcześniejszych wyjaśnień B. G., które są stanowcze, jednoznaczne. Wymieniona informując o dacie wybudowania ścianki nie sygnalizowała jakichkolwiek wątpliwości, nie powoływała się na upływ czasu. Nie sposób też odmówić racji tym wywodom organu, które odnoszą się wyłącznie do zgłoszenia robót Miejskiemu Przedsiębiorstwu Gospodarki Mieszkaniowej. Za zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, zasadami logiki uznać trzeba rozumowanie, iż inwestor, który wybudował ścianę w 1996 r. nie zgłasza jej wzniesienia w 1997 r. Tym samym przyjąć należy, iż w niniejszym postępowaniu organy administracji nie dopuściły się naruszenia przepisów art. 7, 77, 80 kpa. Sprzeciwu Sądu nie budzi także ocena prawna dokonana przez organy administracji. Zastosowana przez nie kwalifikacja prawna jest prawidłowa. Wykładnię obowiązujących przepisów prawa materialnego uznać należy za właściwą. Zgodzić należy się także z tym fragmentem oceny prawnej organu, który przyjmuje zaniechanie przez inwestora uczynieniu zadość wymogowi z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. prawa budowlanego. Zgłoszenia w trybie powyższego przepisu dokonać należało organowi administracji architektoniczno-budowlanej, a nie Miejskiemu Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej jak to uczynił inwestor. Stąd skoro w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 p.pkt a-c, pkt 2 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skargę należało oddalić i dlatego orzeczono jak w sentencji (art. 151 cytowanej ustawy). Rozstrzygając Sąd miał nadto na względzie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). /-/ K.Pawlicki /-/ B.Kamieńska /-/ A.Łaskarzewska Brak podpisu sądziego spowodowany jest urlopem /-/ B.Kamieńska MK