II SA/Po 781/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Jan Szuma (spr.) Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi M. sp. j. z siedzibą w O. i P. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r., [...] Wojewoda (zwany dalej "Wojewodą"), po rozpatrzeniu zażalenia M. sp.j. oraz P. S., utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] (zwanego dalej "Starostą") z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Drugie z wymienionych postanowień dotyczyło żądania wstrzymania wykonania decyzji w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty z dnia [...] lutego 2020 r., [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej C. sp. z o.o. (właścicielowi pobliskich działek – uw. Sądu) pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę magazynu automatycznego wysokiego składowania z częścią kompletacji i przygotowywania wysyłek, administracyjno-biurową i socjalną oraz z parkingiem i niezbędną infrastrukturą towarzyszącą – łącznikiem logistycznym, instalacjami wewnętrznymi, obiektami infrastruktury technicznej, w tym dla: zbiornika retencyjnego podziemnego wody deszczowej, instalacji zewnętrznych: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, gazowej, elektrycznej kablowej SN i NN, oświetleniowej i niskoprądowej oraz infrastruktury drogowej: dróg, placów manewrowych, chodników – w zabudowie usługowej, na działkach [...], [...], [...] i [...], obręb [...], M. O.. Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy. Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r., [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił C. sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla wyżej opisanej inwestycji (k. 669-673 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). [...] czerwca 2020 r. M. sp.j. zwróciła się do Starosty o wgląd w akta sprawy zakończonej decyzją [...] Wskazała, że była stroną postępowania na etapie wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji C. sp. z o.o. (k. 690 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., [...] Starosta na podstawie art. 105 § 1 i art. 74 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej "K.p.a."), umorzył postępowanie w sprawie wglądu w akta sprawy zakończonej decyzją o pozwoleniu na budowę, ponieważ spółka nie była stroną w tym postępowaniu (k. 771-774 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Po rozpatrzeniu zażalenia spółki (k. 801c-801d akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Wojewoda postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (k. 832 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismami z dnia [...] czerwca 2020 r. M. sp.j. (755-760 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) oraz P. S. (k. 720-723 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty z dnia [...] lutego 2020 r., [...] [...] lipca 2020 r. Starosta na podstawie art. 149 § 1, art. 148 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., postanowił wznowić postępowanie (k. 788-790 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). W trakcie postępowania spółka w pismach z dnia [...] września 2020 r. (k. 893 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) oraz z dnia [...] października 2020 r. (k. 912-913 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzją z dnia [...] października 2020 r., [...] Starosta odmówił uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na brak przymiotu strony skarżących (k. 1064-1075 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) i tego samego dnia odrębnie wydanym postanowieniem odmówił wstrzymania jej wykonania (k. 1050-1062 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Na skutek odwołania i zażalenia M. sp.j. Wojewoda decyzją i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] z powodów procesowych uchylił oba rozstrzygnięcia (przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia). Wskazał, że postępowanie wznowieniowe prowadziła R. R., osoba, która powinna podlegać wyłączeniu w trybie art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. Sprzeciw od decyzji Wojewody wniosła C. sp. z o.o., jednak wyrokiem z dnia [...] lutego 2021 r., II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił sprzeciw (k. 8 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Postanowienie Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r., [...] zostało także zaskarżone przez C. sp. z o.o., a wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2021 r., II SA/Po [...] skargę oddalono (informacja znana Sądowi z urzędu). Rozpatrując ponownie sprawę Starosta postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. postanowił wyłączyć z udziału w postępowaniu R. R. i wyznaczył do załatwienia sprawy M. G. (k. 1168 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] Starosta odmówił wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę ze wskazaniem, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w wyniku wznowienia może dojść do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę (k. 1348-1362 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Równolegle decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] Starosta odmówił na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z uwagi na brak zaistnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (k. 1371-1385 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Odwołania od powyższej decyzji złożyli M. sp.j. oraz P. S.. Zaskarżyli oni też zażaleniami postanowienie z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] odmawiające wstrzymania wykonania decyzji objętej wznowieniem (k. 32-33, 35-36 akt administracyjnych organu drugiej instancji) W zażaleniach M. sp.j. oraz P. S. zarzucili organowi naruszenie art. 152 § 1 K.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i odmowę wstrzymania decyzji objętej wznowieniem, w sytuacji, gdy okoliczności sprawy wskazywały na wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r., [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] czerwca 2021 r., [...] o odmowie wstrzymania objętego wznowieniem pozwolenia na budowę (k. 77-80 akt administracyjnych organu drugiej instancji). Z kolei decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r., [...] Wojewoda, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty o odmowie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę (k. 91-96 akt administracyjnych organu drugiej instancji). W postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2021 r. Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wojewoda wyjaśnił, że rozpatrywany wniosek dotyczy przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., a to oznacza, że należy rozstrzygnąć, czy M. sp.j. i P. S. posiadają interes prawny do bycia stroną postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, a w konsekwencji, czy doszło do ich pominięcia przy wydawaniu decyzji Starosty z dnia [...] lutego 2020 r., 90.2020, [...] Wojewoda powołał się dalej na ustalenia Starosty, uznając za wyczerpujące przedstawione przez organ pierwszej instancji wyjaśnienia dotyczące obszaru oddziaływania inwestycji (w tym pozostawania nieruchomości skarżących poza nim). Tym samym nie dopatrzył się prawdopodobieństwa, aby postępowanie o udzielenie C. sp. z o.o. pozwolenia na budowę objęte było wadą wskazywaną przez skarżących (polegającą na nie uznaniu ich za strony wbrew art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane, na datę odwołania tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 z późn. zm., dalej "P.b."). W skardze wniesionej przez wspólnego pełnomocnika w imieniu M. sp.j. oraz P. S., skarżący zarzucili naruszenie: art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez pominięcie: okoliczności związanych z niezgodnością projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy, faktu budowy nieuwzględnionego w decyzji o warunkach zabudowy łącznika logistycznego, a także potencjalnego wpływu oddziaływania inwestycji na nieruchomości skarżących (możliwego przekroczenia norm środowiskowych), art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 28 K.p.a., art. 3 pkt 20 i art. 28 ust. 2 P.b., poprzez przyjęcie zawężającej interpretacji kręgu stron określonego (wedle art. 28 ust. 2 P.b.), art. 152 § 1 K.p.a. poprzez przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 107 § 1 pkt 4 i 6 (i art. 144) K.p.a. poprzez brak wskazania podstawy prawnej decyzji oraz przedstawienie wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Wnioski M. sp.j. oraz P. S. złożono w postępowaniu wznowieniowym, które dotyczyło sprawy zakończonej ostatecznym pozwoleniem na budowę z dnia [...] lutego 2020 r., [...] dla inwestycji obejmującej budowę magazynu automatycznego wysokiego składowania z częścią kompletacji i przygotowywania wysyłek, administracyjno-biurową i socjalną oraz z parkingiem i niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na działkach [...], [...], [...] i [...]. W ocenie skarżących, którzy żądali wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., zachodzić miała określona w art. 152 § 1 K.p.a. przesłanka wstrzymania objętego wznowieniem pozwolenia na budowę, to jest okoliczności sprawy miały wskazywać na "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". W ocenie Sądu przesłanka wstrzymania (art. 152 § 1 K.p.a.) decyzji z dnia [...] lutego 2020 r., [...] nie zaistniała. Pismami z dnia [...] czerwca 2020 r. M. sp.j. (755-760 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) oraz P. S. (k. 720-723 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty z dnia [...] lutego 2020 r., [...] Skarżący wskazali, że powinni byli być uznani za strony postępowania w sprawie udzielonego C. sp. z o.o. pozwolenia, natomiast ostatecznie "bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu", co wypełnia znamiona przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W toku postępowania było już wielokrotnie wyjaśniane, że krąg stron w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę określa art. 28 ust. 2 P.b. "Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu". Z kolei w myśl art. 3 pkt 20 P.b. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania objętego wznowieniem pozwolenia na budowę) przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu". Oczywistym jest, że aby wykazać, iż "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu", konieczne jest wykazanie, że tą stroną była. Nie inaczej jest w przypadku wniosków o wznowienie złożonych przez M. sp.j. i P. S., a dotyczących pozwolenia na budowę z dnia [...] lutego 2020 r., 90.2020, [...] Inwestycja zaplanowana przez C. sp. z o.o., dla której spółka ta uzyskała pozwolenie na budowę, została zlokalizowana na działkach [...], [...], [...] i [...]. Jest to teren skomunikowany z ul. [...], uzupełniający już istniejący zakład, gdzie znajdują się obiekty produkcyjne, magazynowe i pozostała infrastruktura. M. sp.j. jest właścicielem działek [...], obręb [...] M. O. ([...]), a P. S. działek [...] ([...]). Z punktu widzenia relacji przestrzennych najbardziej istotne jest rozpoznanie relacji pomiędzy południową częścią nieruchomości i projektowanej zabudowy C. sp. z o.o. a najbardziej wysuniętymi na północ działkami M. sp.j. oraz P. S.. Na działkach [...] (w części północnej) i [...] (w części południowej) zaprojektowano budynek kompletacji, przeznaczony do magazynowania napojów i słodyczy, kompletacji oraz przyjmowania i wydawania dostaw towarów. Budynek ten ma być jednokondygnacyjny, z antresolą techniczną o wysokości 16 m (do attyki) i dachem wielospadowym, natomiast część administracyjno-socjalna posiadająca pomieszczenia biurowe, socjalne i techniczne jest obiektem dwukondygnacyjnym o wysokości 8,95 m (zawiera kondygnację podziemną o konstrukcji monolitycznej żelbetowej). W celu połączenia budynku istniejącego z budynkiem kompletacji zaprojektowano ponad terenem łącznik logistyczny. Kolejnym elementem inwestycji jest budynek magazynowy automatycznego wysokiego składowania, służący do magazynowania napojów i słodyczy. Jest to obiekt jednokondygnacyjny o wysokości 44,95 m (mierzonej do attyki), zlokalizowany na działce [...] (w osi północ-południe). Najbliżej terenu inwestycji (w części znajdującego się na działce [...]) znajdować się będą działki skarżących 1759-1765 i [...]. Wedle ustaleń organu, potwierdzonych przez Sąd przez w oparciu o ogólnodostępne dane przestrzenne [...]/; zob. k. 83 akt sądowych) odległości pomiędzy działkami wynoszą od około 165 m (usytuowanie działki [...] względem północno-zachodniego narożnika dz. 1762) do 170 m (usytuowanie dz. [...] względem północno – wschodniego narożnika działki [...]), natomiast względem najdalej na południe wysuniętej ściany projektowanego budynku magazynu automatycznego wysokiego składowania odległości te wynoszą od około 202 m (południowo-wschodni narożnik budynku względem północno-wschodniego narożnika działki [...]) do około 247 m (południowo-wschodni narożnik budynku względem północno-zachodniego narożnika działki [...]). Działki inwestora i skarżących dzieli działka [...] należąca do inwestora, ale nie objęta żadną inwestycją. Powyższe okoliczności sprawy wskazują, że jest mało prawdopodobnym, że działki M. sp.j. czy P. S. znajdują się w obszarze, na którym przepisy szczególne, w związku z inwestycją C. sp. z o.o., wprowadzałyby związane z nią (prawne) ograniczenia w zagospodarowaniu, czy zabudowie, tego terenu. Trudno zakładać możliwość wyznaczenia obszaru oddziaływania w kontekście § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm., dalej "r.w.t."). Wody opadowe odprowadzane z terenu inwestycji C. sp. z o.o. będą kierowane do zbiornika wody deszczowej (166 m3), znajdującego się w części południowej działki [...] przy granicy z działkami [...] i [...]. Na etapie postępowania nie zachodziło prawdopodobieństwo naruszenia § 29 r.w.t., jak zresztą też § 36 r.w.t. Miejsca postojowe względem działek skarżących zaplanowano w znacznej odległości od granicy, nie generując oddziaływania na działki sąsiednie. Zresztą te, nawet maksymalne, stanowią ułamek odległości jaka dzieli działki M. sp.j. i P. S. od terenu inwestycji (§ 19 r.w.t.). Projektowane obiekty mają kategorię ZL III i PM o obciążeniu ogniowym powyżej 4000 [...], zatem odległości między budynkami wynosić powinny 20 m, a względem granicy 10 m (§ 271-272 r.w.t.). Nieruchomości skarżących zlokalizowane są w kilkukrotnie większej odległości. Gdy chodzi wreszcie o obszar oddziaływania ustalany na podstawie przepisów ochrony środowiska (w kontekście dopuszczalnych poziomów hałasu), to zaznaczyć należy, że planowane zamierzenie jest elementem zakładu i wymagało uzyskania przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z charakterystyką przedsięwzięcia, będącą załącznikiem nr [...] do decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] października 2016 r., [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, źródłem emisji hałasu do środowiska będą: centrale wentylacyjne wchodzące w skład instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnej, agregaty chłodnicze oraz ruch pojazdów, kształtujący się na poziomie około 5 pojazdów na godzinę. Ustalenia dotyczące hałasu zostały przeprowadzone na etapie środowiskowym i nie stwierdzono objęcia ponadnormatywnym oddziaływaniem akustycznym obszarów chronionych w tym zakresie. Decyzja środowiskowa uzyskana przez inwestora w niniejszej sprawie jest ostateczna, a więc wiąże ona organ architektoniczno-budowlany – zob. art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 2373 z późn. zm., dalej "u.u.i.ś."), a jej warunki musi także uszanować inwestor, pod rygorem egzekucji administracyjnej (art. 86c u.u.i.ś.), jak i oczywiście konsekwencji ze strony inspekcji ochrony środowiska. W ocenie Sądu na etapie postępowania wznowieniowego nie można było więc zidentyfikować przepisów techniczno-budowlanych, które w realiach sprawy mogłyby "generować" ograniczenia w zagospodarowaniu terenów wokół inwestycji projektowanej przez C. sp. z o.o. To samo dotyczy oddziaływań związanych z emisją, zwłaszcza, że zgodnie z wiążącą decyzją środowiskową żadne z oddziaływań na obszarze działek skarżących nie wykazało poziomu, który ograniczałby im zagospodarowanie nieruchomości. Mając to wszystko na uwadze z całą pewnością okoliczności sprawy nie wskazywały "na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji [pozwolenia na budowę z dnia [...] lutego 2020 r., [...]] w wyniku wznowienia postępowania". W konsekwencji postanowienie Wojewody, utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji objętej wznowieniem wydane na podstawie art. 152 § 1 pkt 1 K.p.a., uznać należy za w pełni uprawnione. Z opisanych powodów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "P.p.s.a."). Pozostałe (to jest poza art. 152 § 1 K.p.a.) zarzuty skargi Sąd także uznał za nietrafne. Niniejsza sprawa dotyczy wniosku o wstrzymanie decyzji w toku postępowania wznowieniowego, skądinąd opartego na przesłance z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W tego rodzaju wpadkowym postępowaniu bada się jedynie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji objętej wznowieniem. Nie można więc oczekiwać od organu, że będzie przy tej okazji badał zgodność pozwolenia na budowę z warunkami zabudowy, czy definitywnie rozstrzygał o przesłankach wznowieniowych, o czym nadmieniając stawiając zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Z tego samego powodu, co powyżej, nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. w zw. z art. 28 K.p.a., art. 3 pkt 20 i art. 28 ust. 2 P.b. W postępowaniu wpadkowym z art. 152 § 1 K.p.a. o wstrzymanie wykonania decyzji nie bada się sprawy dogłębnie i definitywnie na tle przesłanek wznowieniowych. Postanowienie o wstrzymaniu/odmowie wstrzymania nie rozstrzyga bowiem sprawy wznowieniowej. Jak podkreślono, organ administracji bada jedynie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji kwestionowanej w trybie art. 145 K.p.a. W niniejszej sprawie, już niejako prima facie można było stwierdzić, że szanse uchylenia pozwolenia na budowę z dnia [...] lutego 2020 r., [...] w postępowaniu wznowieniowym są nikłe, gdyż nic nie wskazywało na to, że skarżący są stronami w postępowaniu zakończonym tym pozwoleniem i zostali pominięci (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.), a rezultacie przesłanka z art. 152 § 1 K.p.a. nie zachodziła. Gdy chodzi o zarzut naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 107 § 1 pkt 4 i 6 (i art. 144) K.p.a., to również nie jest on zasadny. Zaskarżone postanowienie zawiera w części wstępnej procesową podstawę prawną (art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a.) i jest to wystarczające. Natomiast trzeba podkreślić, że w samym uzasadnieniu przedstawiono czytelną i obszerną argumentację dotyczącą art. 152 § 1 K.p.a. Dodać można, że Wojewoda ograniczył wypowiedź o przesłankach wznowienia, gdyż oceniał jedynie przesłankę "prawdopodobieństwa" z art. 152 § 1 K.p.a. i nie chciał zapewne – co zrozumiałe – w drodze postanowienia wpadkowego przesądzać wyniku sprawy o wznowienie. Wyrok wydano na posiedzeniu niejawny w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 K.p.a., jako że przedmiotem skargi było postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.