II SA/Po 787/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2005r. sprawy ze skargi M.J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] Nr [...], II. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę [...],-zł (...) tytułem zwrotu wpisu. /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska Dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. postanowił wstrzymać użytkowanie budynku produkcji palet z zapleczem socjalnym, wybudowanego jako budynek gospodarczo-magazynowy, stanowiącego własność M.J. , położonego w miejscowości C. na działce nr ewidencyjny [...]. W uzasadnieniu nadmieniono, że podczas kontroli inspektorzy stwierdzili, iż M.J. dokonał zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczo-magazynowego, wybudowanego w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia [...] na zakład produkcji palet. W obiekcie znajdują się maszyny do cięcia drewna, zmagazynowane są materiały do produkcji (skrzynki z gwoździami) oraz zmagazynowano gotowe palety. Oprócz hali produkcyjnej wykonano zaplecze socjalno-biurowe. Formalnego zgłoszenia o zakończeniu robót dokonano [...]. Powyższe może świadczyć, że inwestor świadomie od samego początku realizował zakład produkcji palet. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M.J. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu powtórzono wywody organu pierwszej instancji, a także oświadczenie inwestora z zażalenia co do tego, iż budynek do produkcji palet użytkował czasowo i w części, zmusiła go do tego trudna sytuacja panująca w miastach i na obszarach wiejskich. Zdaniem organu II instancji argumentacja żalącego się nie może być brana pod uwagę. Zmiana sposobu użytkowania nawet części obiektu budowlanego wymaga pozwolenia. Taki wymóg przewiduje art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane. Stąd wstrzymanie użytkowania uznać należało za słuszne i odpowiadające powyższemu przepisowi oraz art. 50 ust. 1 tegoż prawa. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył M.J. Wniósł o uchylenie postanowienia obydwu instancji. Podkreślił, że zmiany sposobu użytkowania dokonał z uwagi na trudną sytuację w rolnictwie. Przepis art. 50 prawa budowlanego nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem odnosi się on do budowy, a nie do użytkowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Powtórzył do tej pory prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Samowolna zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego, która wiąże się z wykonywaniem robót budowlanych uzasadnia wydanie przez właściwy organ nadzoru budowlanego postanowienia o ich wstrzymaniu w rozumieniu art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. nr 106 poz.1126 ze zm.). W sytuacji jednak dokonania samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, zgodnie z art. 51 ust. 4 przepisy ust. 1-3 tego artykułu stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że zbędne jest wydawanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych i należy od razu wydać decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 w związku z art. 71 ust. 3 prawa budowlanego, określającą czynności jakie należy wykonać w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W przedmiotowej spawie w chwili podjęcia czynności kontrolnych zmiana sposobu użytkowania już nastąpiła. Inwestor dokonał nawet zawiadomienia o zakończeniu robót dnia [...] brak było zatem podstaw do wydania postanowienia w trybie art. 50 ust. 1 prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy uchyleniu ulec musiały postanowienia organów obydwu instancji (art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.). Jak w pkt II sentencji wyroku rozstrzygnięto na zasadzie art. 152 cyt. ustawy. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 tejże ustawy. /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska MarK