II SA/Po 788/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-12-09
Skład orzekający: Aleksandra Łaskarzewska, Wiesława Batorowicz, Maria Kwiecińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wzrost wartości nieruchomości, związany z uchwaleniem zmiany planu miejscowego, może stanowić podstawę do naliczenia opłaty planistycznej, jeśli przeznaczenie nieruchomości było określone w poprzednim planie zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, uznając za celowe oczekiwanie na rozstrzygnięcie pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego. Pytanie dotyczy zgodności z Konstytucją przepisu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który odnosi wzrost wartości nieruchomości do faktycznego jej wykorzystania, w sytuacji gdy poprzedni plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc.Stan faktyczny
Skarżący I. Sz. i B. Sz. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza ustalającą opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżący kwestionowali zasadność naliczenia opłaty, argumentując, że zmiana planu miejscowego nie wpłynęła na sposób wykorzystania ich nieruchomości, który był zgodny z poprzednim planem. Podobny problem prawny został skierowany do Trybunału Konstytucyjnego.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu zakończenia postępowania w sprawie pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi B.Sz. i I. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; postanawia: zawiesić niniejsze postępowanie do czasu zakończenia postępowania w sprawie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego zarejestrowanego pod sygn. P 58/08 zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. II SA/Kr 778/07. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Łaskarzewska /-/ M. Kwiecińska
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli I. Sz. i B. Sz. domagając się jej uchylenia. Skarżący zakwestionowali ustalenia decyzji organu I instancji tj. Burmistrza z [...] ustalającej opłatę tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem zmiany planu miejscowego.
Zdaniem skarżących organy obu instancji bezpodstawnie przyjęły, ze wystąpiła przesłanka naliczenia opłaty planistycznej.
Uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...] nieruchomość skarżących przeznaczona została pod budownictwo mieszkaniowe to jest w taki sam sposób, jak przewidywał poprzedni miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który wygasł na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.III.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dniem 31.XII.2003r. Nie narusza więc podstaw do przyjęcia, że okres pomiędzy 1.01.04 a 24.IV.2007 to jest dwoma planami był okresem, w którym wykorzystywano nieruchomość w sposób inny niż w polanach określono.
Podobny problem pojawił się w sprawie o sygn. II SA/Kr 778/07 rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie co spowodowało zadanie pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu zarejestrowanego pod sygn. P58/08, które zostało sformułowane w następujący sposób: "czy przepis art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27.III.2002 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) w zakresie w jakim wzrost wartości nieruchomości odnosi się do kryterium faktycznego jaj wykorzystania w sytuacjach, kiedy przeznaczenie nieruchomości było określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 01.01.1995, który utracił moc z uwagi na upływ terminu określonego przepisem art. 87 ust. 3 tej ustawy – jest zgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej.
Z uwagi na to, iż w sprawie niniejszej zachodzi podobny stan faktyczny i prawny Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania co nastąpiło na podstawie art. 125 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
/-/ W. Batorowicz /-/ A. Łaskarzewska /-/ M. Kwiecińska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło