II SA/Po 790/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków; postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga W dniu 18 czerwca 2014 r. P. H. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] 2014 r. orzekającej o utrzymaniu w operacie ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości położonych w m. S., gm. T. o nr ewid. [...], arkusz mapy [...], dotychczasowego zapisu dotyczącego oznaczenia użytków gruntowych. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., do dnia prawomocnego zakończenia: 1) postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. nr [...] z dnia [...] 2008 r. o zatwierdzeniu uproszczonego planu urządzenia lasu, które toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. w sprawie o sygn. akt [...], 2) postępowania sądowoadministracyjnego, które toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 288/14 ze skargi skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] 2014 r. nr [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (wyr. NSA z 8.7.2008 r., II OSK 792/07, Legalis; por. wyr. NSA z 26.10.2005 r., I FSK 230/05, Legalis). Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi więc być bezpośredni, bo wtedy zależą one od siebie. Wpływ pośredni nie jest przesłanką zawieszenia postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postępowanie w sprawie prejudykatu musi wyprzedzać w czasie postępowanie główne. Tylko taki układ obu postępowań jest możliwy dla konstruowania prejudycjalności (por. Z. Czarnik, Glosa do uchwały NSA z 24.11.2008 r., II FPS 4/08, OSP 2009, Nr 7-8, poz. 82; post. NSA z 20.5.2008 r., II FZ 200/08, Legalis) [Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. dr hab. Roman Hauser, red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, C. H. Beck 2011, źródło: Legalis]. Istotą niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena legalności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji wydanych w postępowaniu aktualizującym wpisy w operacie ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości położonych w m. S. gm. T. o nr ewid. [...], arkusz mapy [...]. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1998 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.), dalej: p.g.k., ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. Ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach (art. 20 ust. 3a p.g.k.). Ewidencję tę prowadzą starostowie ( art. 22 ust. 1 p.g.k.). Właściciele nieruchomości są obowiązani zgłaszać staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów (art. 22 ust. 2 p.g.k.). Na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków (art. 22 ust. 3 p.g.k.). Właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego (art. 23 p.g.k.). Przepis § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz 454 ze zm.), dalej: rozporządzenie, stanowi, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, 3) wyeliminowania danych błędnych. Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11 (§ 46 ust. 1 rozporządzenia). Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające m.in. z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych (§ 46 ust. 2 rozporządzenia). Z powołanych przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków jasno wynika, że obowiązkiem starosty jest prowadzenie oraz utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego może być wywołana działaniem starosty z urzędu lub na wniosek strony, przy czym z urzędu organ aktualizuje dane zawarte w operacie ewidencyjnym wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych czy decyzji administracyjnych. Tym samym proces aktualizacji jest systematyczny i ma na celu zapewnienie aktualności prowadzonego przez starostę rejestru. W związku z powyższym w ocenie Sądu nie sposób w świetle powołanych przepisów oraz art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznać, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy (kontrola legalności wydanych decyzji) będzie zależało od wyniku postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. o zatwierdzeniu uproszczonego planu urządzenia lasu, jak również wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi P. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. Zauważyć należy, że w każdym czasie, gdy dojdzie do wydania prawomocnego wyroku sądowego bądź decyzji administracyjnej rolą starosty jest z urzędu – po otrzymaniu tychże orzeczeń – dokonać stosownej aktualizacji w operacie ewidencyjnym. Również strona może, gdy dojdzie do zakończenia wymienionych przez nią we wniosku postępowań, zwrócić się do starosty z ponownym wnioskiem o aktualizację operatu. Rolą sądu administracyjnego jest zaś zbadanie legalności wydanych w sprawie decyzji administracyjnych (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), które zostały wydane w stanie faktycznym i prawnym z chwili orzekania. Nie sposób więc przyjąć by, wyniki powołanych przez wnioskodawcę postępowań mogły wpłynąć na wynik niniejszej sprawy. Na marginesie sąd pragnie zwrócić uwagę, że powołana przez skarżącego sprawa z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia zakończyła się prawomocnym wyrokiem z dnia 17 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Po 288/14) [na podstawie informacji z Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga