II SA/Po 794/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia zwolnić K. F. od kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca K. F. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości. Wnioskodawczyni argumentowała, że jest rencistką i otrzymuje rentę w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Oświadczyła, że jest to jej jedyny dochód, gdyż ze względu na stan zdrowia nie może podjąć pracy zarobkowej. Wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji, gdyż sama musi ponieść koszty leków i niezbędnych opłat. Podała, że w pewnym zakresie pomaga jej córka, ale z powodów finansowych pomoc ta jest ograniczona. Prowadzi samodzielnie swoje gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, czy wartościowych ruchomości oraz oszczędności. Na potwierdzenie powyższych oświadczeń wnioskodawczyni załączyła kserokopie decyzji ZUS o aktualnej wysokości renty, odcinka renty na kwotę do wypłaty [...] zł, rachunku za telefon na kwotę 99,75 zł, faktury z apteki na kwotę 42,05 zł, faktury za energię elektryczną na kwotę 64,15 zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z oświadczenia skarżącej zawartego we wniosku o prawo pomocy wynika, że sytuacja finansowa i majątkowa upoważnia do skorzystania z tego uprawnienia. Skarżąca uzyskuje wprawdzie stałe dochody w postaci renty, ale w wysokości, która nie pozwala nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania. Korzysta więc z pomocy córki. Z uwagi na stan zdrowia wnioskodawczyni posiada zwiększone potrzeby bieżącego utrzymania, co skutkuje koniecznością poniesienia dodatkowych wydatków na leki i leczenie. Nie jest także w stanie podjąć pracy zarobkowej. Wnioskodawczyni nie posiada również majątku nieruchomego, z którego mogłaby czerpać dodatkowe dochody. W tym stanie rzeczy przyznać należy wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, albowiem nie jest w stanie ich uiścić bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach bieżącego utrzymania (art. 246 §1 pkt 2 ppsa). Nadmienić jednak należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 249 ppsa przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska