II SA/Po 796/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak Postanowieniem z dnia (...) września 2009 r., o wskazanym w rubrum numerze, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia (...) lipca 2009 r. oraz orzekł o wymierzeniu M. K. kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego posadowionego na działce nr (...) w S., w wysokości (...) zł. M. K. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 05 października 2009 r. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Jednocześnie pismem z dnia (...) listopada 2009 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując, iż wymierzona w wysokości (...) zł kwota jest dla niego bardzo wysoka i nie jest on w chwili obecnej w stanie jej zapłacić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: postanowienia) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367). Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania aktów lub czynności może dotyczyć tylko takich aktów administracyjnych lub takich czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W opisanym stanie faktycznym przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie nakładające na skarżącego karę w wysokości (...) zł. Tym samym, zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bowiem wykonanie obowiązku określonego w zaskarżonym postanowieniu wiąże się z obowiązkiem poniesienia na rzecz organów prowadzących postępowanie znacznej opłaty. Jej uiszczenie niewątpliwie będzie miało wpływ sytuację finansową skarżącego. Spełnione tym samym zostaną przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak