II SA/Po 799/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2006r. sprawy ze skargi R.P. na pismo Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2005r. [...] w przedmiocie wyznaczenia lekarza weterynarii do wystawiania świadectw zdrowia dla drobiu i pobierania prób do badań bakteriologicznych; postanawia odrzucić skargę /-/ A.Łaskarzewska Pismami z dnia [...] listopada 2004r. skarżący - lekarz weterynarii R.P. wystąpił do Powiatowych Lekarzy Weterynarii w O., K. i P. z żądaniem wyznaczenia go do wystawiania świadectw zdrowia dla drobiu i pobierania prób do badań bakteriologicznych w imieniu Inspekcji Weterynaryjnej. W piśmie z dnia [...] grudnia 2004r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w O. wyjaśnił skarżącemu, że czynności przez niego wskazane są wykonywane przez pracowników Inspekcji i nie zachodzi konieczność wyznaczenia do tych czynności lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w O. Wyjaśnienia o podobnej treści udzielił skarżącemu Powiatowy Lekarz Weterynarii w K. – pismo z dnia [...] listopada 2004r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w P. poinformował skarżącego, że nie ma potrzeb organizacyjnych ani uzasadnienia merytorycznego do wydawania decyzji o wyznaczeniu lekarza weterynarii niebędącego pracownikiem Inspekcji do wystawiania świadectw zdrowia w obrocie zwierzęcym i pobierania prób do badań w imieniu Powiatowego Lekarza Weterynarii. W piśmie z dnia [...] stycznia 2005r. skierowanym do Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii pełnomocnik skarżącego w osobie radcy prawnego wskazał na naruszenie przez wspomnianych powyżej Powiatowych Lekarzy Weterynarii interesów swojego mandata. W uzasadnieniu argumentował, że na terenie innych województw lekarze weterynarii prowadzący prywatne praktyki lekarskie zostali wyznaczeni przez powiatowych lekarzy weterynarii do czynności wnioskowanych przez R.P. Powyższe pismo pełnomocnika skarżącego organ zakwalifikował jako skargę, złożoną w trybie art. 227 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, na nienależyte wykonywanie zadań przez Powiatowych Lekarzy Weterynarii. W uzasadnieniu argumentował, że informacje udzielone w formie zwykłego pisma nie są decyzjami administracyjnymi i odwołanie od nich nie przysługuje. Ponadto pismo sporządzone przez radcę prawnego nie miało formy prawnej odwołania, zostało wniesione bezpośrednio do organu drugiej instancji bez należnej opłaty skarbowej po upływie terminu do wniesienia odwołania od decyzji oraz bez wniosku o przywrócenie terminu. W odpowiedzi z dnia [...] lutego 2005r., doręczonej pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 lutego 2005r., Wojewódzki Lekarz Weterynarii wyjaśnił, że stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287 ze zm.) zadania organów inspekcji Weterynaryjnej wykonują lekarze weterynarii i inne osoby zatrudnione w Inspekcji oraz lekarze weterynarii wyznaczeni do wykonywania określonych czynności, a także osoby niebędące lekarzami weterynarii wyznaczone do wykonywania określonych czynności o charakterze pomocniczym. W myśl art. 16 ust 1 cytowanej ustawy powiatowy lekarz weterynarii może wyznaczyć na czas określony lekarzy weterynarii nie będących pracownikami Inspekcji do wykonywania określonych czynności oraz osoby niebędące pracownikami Inspekcji posiadające odpowiednie kwalifikacje do wykonywania niektórych czynności pomocniczych tylko wówczas, gdy z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji. Z powyższego wynika, że to powiatowy lekarz weterynarii decyduje o potrzebie wyznaczenia lekarza weterynarii do wykonywania określonych czynności, a potrzebę taką dyktują warunki finansowe lub organizacyjne. Jeżeli zatem powiatowy lekarz weterynarii jest w stanie wykonać ustawowe zadania Inspekcji (w tym przypadku pobieranie próbek do badań i wystawianie świadectw zdrowia) przy pomocy lekarzy weterynarii zatrudnionych w Inspekcji, to brak podstaw prawnych do wyznaczenia do tych czynności lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji. R.P. w dniu 31 maja 2005r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Weterynarii z dnia [...] lutego 2005r. w sprawie odmowy udzielenia zgody na wykonywanie przez niego czynności polegających na wystawianiu świadectw zdrowia dla drobiu oraz pobierania prób do badań bakteriologicznych w kierunku monitorowania zakażeń pałeczkami salmonelli na fermach drobiu. W uzasadnieniu podniósł, że według jego wiedzy w 14 województwach lekarze weterynarii niezatrudnieni w Inspekcji wykonują wnioskowane przez niego czynności. W tym stanie rzeczy brak wyznaczenie jego osoby do wykonywania wnioskowanych czynności powoduje nierówne traktowanie lekarzy weterynarii. Wojewódzki Lekarz Weterynarii w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, gdyż pismo z dnia [...] lutego 2005r. jest rozstrzygnięciem skargi złożonej na działalność Powiatowych Lekarzy Weterynarii i nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Ewentualnie, w przypadku uznania w przedmiotowej sprawie skargi jako dopuszczalnego środka kontroli sądowej, o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisów art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287 ze zm.) jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań może, w formie decyzji administracyjnej, nałożyć obowiązek wykonywania określonych czynności na lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji. Wykonywanie zadań z zakresu ochrony zdrowia zwierząt oraz bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego zostało ustawowo zastrzeżone dla Inspekcji Weterynaryjnej, która realizuje powierzone jej zadania poprzez swoich pracowników. Z tych względów kompetencja do nakładania obowiązków na lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji ma charakter subsydiarny i dotyczy jedynie sytuacji precyzyjnie określonych w art. 16 ust. 1. Zdaniem Sądu, powyższe rozwiązanie legislacyjne wyklucza możliwość żądania zobowiązania powiatowego lekarza weterynarii do wydania decyzji z art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej Za nie znajdujące zatem żadnych podstaw prawnych uznać należy żądanie skarżącego, jakie skierował do powiatowego lekarza weterynarii, by wyznaczyć jego osobę do wykonywania czynności polegających na wystawianiu świadectw zdrowia drobiu na fermie oraz pobierania prób do badań bakteriologicznych. W konsekwencji zaś brak jest przesłanek do przyjęcia, aby organy w odpowiedzi na żądanie zobowiązane były do wydania decyzji administracyjnej. Nie rozpoznawały bowiem sprawy indywidualnej, wymagającej do rozstrzygnięcia wydania decyzji administracyjnej (art. 1 pkt 1 kpa). Tym samym nie sposób przyjąć, by pismo Wojewódzkiego Inspektora Weterynarii z dnia [...] lutego 2005r. stanowiło w istocie decyzję administracyjną. Pismo to nie ma też charakteru innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, który dotyczyłby uprawnień, obowiązków skarżącego. W konsekwencji brak jest przesłanek do przyjęcia, iż organy Inspekcji Weterynaryjnej rozstrzygały sprawę indywidualną wymagającą dla jej końcowego załatwienia formy prawnej w postaci decyzji administracyjnej. Odpowiedź organów inspekcji weterynaryjnej nie ma również charakteru innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień lub obowiązków skarżącego. W tych okolicznościach Wojewódzki Lekarza Weterynarii prawidłowo zakwalifikował pismo pełnomocnika skarżącego jako skargę w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego. Kontrola administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na prawne formy działania administracji publicznej wskazane w art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią powołanego przepisu zawiadomienie o załatwieniu skargi wniesionej w trybie art. 227 kodeksu postępowania administracyjnego nie zostało objęte kontrolą sądów administracyjnych. Z powyższych względów na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ A.Łaskarzewska