II SA/Po 805/13

Dnia 04 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 września 2013 roku sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z/s w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 11 września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie wykładni decyzji o warunkach zabudowy; oddala skargę Decyzją ostateczną z dnia 12 listopada 2008 r. sprostowaną postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r. (k. 67 i 87 akt sąd.) Burmistrz T. działając na wniosek J. Spółki z o.o. w T. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie cynkowni przy ul. G. w T. na działkach oznaczonych nr ewid.: [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Pismem z dnia 9 maja 2012 r. J. Spółka z o.o. z siedzibą w T. wniosła o wykładnię opisanej wyżej decyzji o warunkach zabudowy. Wskazując na swoje uprawnienia wynikające z decyzji przenoszącej na wnioskodawcę decyzję z 12 listopada 2008 r. Spółka wyjaśniła, że zamierza zmienić sposób zasilania ocynkowni w energię elektryczną i cieplną w ten sposób, że ocynkownia będzie zasilana w energię elektryczną z zamontowanych na terenie zakładu jednostek kogeneracji. Tymczasem w decyzji o warunkach zabudowy (w ramach ustaleń dotyczących obsługi w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej inwestycji) wskazano informacyjnie na zasilanie w energię z istniejącego systemu elektroenergetycznego na warunkach dostawy, nie odnosząc się do ewentualnej możliwości lokalizacji jednostki kogeneracyjnej na terenie inwestycji i zasilania w energię z własnego źródła. W ocenie wnioskodawczyni decyzja o warunkach zabudowy nie wyklucza sytuacji, w której inwestor montuje własny system elektroenergetyczny i sam dla siebie staje się dostawcą a tym samym istnieje możliwość lokalizacji elektrociepłowni (jednostki kogeneracyjnej) w budynku ocynkowni. Spółka J. dodała, że Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zobowiązał ją do przedstawienia stanowiska Burmistrza T. w sprawie przedstawionej we wniosku o wykładnię decyzji o warunkach zabudowy. Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. Burmistrz T., na podstawie art. 113 § 2 kpa wyjaśnił, że ustalenia dotyczące obsługi w zakresie infrastruktury technicznej zawarte w decyzji o warunkach zabudowy z dnia 12 listopada 2008 r. znak [...] określają sposób zasilania budynku cynkowni w energię z istniejącego systemu elektroenergetycznego na warunkach dostawy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wyjaśnił, że wniosek inwestora o ustalenie warunków zabudowy złożony 13 sierpnia 2008 r. zawierał charakterystykę przedmiotowego obiektu w zakresie zapotrzebowania na energię elektryczną z istniejącego przyłącza, bez podania innego, alternatywnego źródła zasilania. Dlatego decyzja o warunkach zabudowy z 12 listopada 2008 r. określa sposób zasilania cynkowni w energię, z istniejącego systemu elektroenergetycznego, na warunkach dostawcy. W zażaleniu wniesionym na powołane wyżej postanowienie J. Spółka z o.o. z siedzibą w T. wniosła o jego uchylenie i dokonanie wykładni decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z jej wnioskiem. W motywach zażalenia Spółka J. potrzymała argumenty zawarte we wniosku. Ponadto wywiodła, że decyzja o warunkach zabudowy jest instrumentem planowania ładu przestrzennego stąd kwestia zasilania inwestycji w energię z istniejącego systemu elektroenergetycznego na warunkach dostawcy, czy z własnego źródła inwestora usytuowanego na terenie inwestycji nie ma znaczenia dla estetyki czy urbanistyki. Dlatego, w ocenie Spółki proponowane we wniosku zasilanie w energię jest możliwe i wyczerpuje ustalony w decyzji z dnia 12 listopada 2008 r. warunek zasilania w energię z istniejącego przyłącza na warunkach dostawcy. Decyzja z 12 listopada 2008 r. nie przesądza bowiem, że dostawcą nie może być skarżąca Spółka. Po rozpoznaniu powyższego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia 11 września 2012 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W pierwszej kolejności Kolegium przedstawiło przebieg postępowania w niniejszej sprawie. Następnie, powołując się na art. 113 § 2 kpa oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 16.VI.1997 r. w sprawie I SA/Ka 1612/96 podniosło, że wykładnia decyzji ma na celu usunięcie niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. A contrario wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może też pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Brak zaskarżenia decyzji nie może zastąpić działanie na podstawie art. 113 § 2 kpa. W dalszej kolejności Kolegium przypomniało, że w pkt. 5 decyzji Burmistrza T. z 12 listopada 2008 r. określającym ustalenia w zakresie komunikacji i infrastruktury technicznej wskazano, że zasilani8e będzie następowało z istniejącego systemu elektroenergetycznego na warunkach dostawcy. Zapis ten, w ocenie Kolegium nie może być interpretowany w ten sposób, że dopuszcza możliwość lokalizacji jednostki kogeneracyjnej na terenie inwestycji oraz zasilanie w energię elektryczną z własnego źródła. Takie rozstrzygnięcie bez wątpienia nie wynika z treści decyzji, a zatem nie można go wywodzić w drodze wykładni, niezależnie od tego, czy byłoby ono dopuszczalne w świetle ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniosła J. Spółka z o.o. z siedzibą w T.. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 113 § 2 kpa. W motywach skargi skarżąca Spółka powtórzyła argumenty zawarte we wniosku o wykładnię decyzji o warunkach zabudowy oraz w zażaleniu na postanowienie organu I instancji rozstrzygające ten wniosek. Podkreśliła, że analiza przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy – rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 23 sierpnia 2003 r. pozwala przyjąć, że możliwa jest lokalizacja jednostki kogeneracyjnej na działkach inwestora. Jednocześnie decyzja o warunkach zabudowy z 2008 r. nie wyklucza sytuacji, w której skarżąca posiada własny system elektroenergetyczny i sama dla siebie jest dostawcą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona albowiem postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie narusza prawa, zwłaszcza art. 113 § 2 kpa. Należy też podkreślić, że Sąd w pełni aprobuje argumenty, które legły u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia. Objęte wnioskiem o wykładnię ustalenia decyzji z dnia 12 listopada 2008 r. o warunkach zabudowy dotyczą rozwiązań w zakresie zasilania planowanej inwestycji (cynkowni) w energię. Zawarte one zostały w pkt 5 decyzji określającym warunki w zakresie obsługi komunikacji i infrastruktury technicznej. Według określonych w decyzji rozwiązań, zasilanie w energię odbywać się będzie "z istniejącego systemu elektroenergetycznego na warunkach dostawcy". W ocenie skarżącej Spółki cytowane postanowienia decyzji z 12 listopada 2008 r. dopuszczają zasilanie inwestycji w energię elektryczną ze źródła własnego, a w konsekwencji możliwość lokalizacji jednostki kogeneracyjnej na terenie inwestycji. Skarżąca oczekuje przy tym potwierdzenia swego stanowiska w trybie przewidzianym w art. 113 § 2 kpa tj. w drodze wykładni decyzji. Instytucja wykładni decyzji służy wyjaśnieniu wątpliwości co do jej treści, a więc ma zastosowanie przede wszystkim w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie jest niejasno lub nie dość precyzyjnie sformułowane. Takich wątpliwości nie budzą jednoznaczne postanowienia decyzji o warunkach zabudowy, odnoszące się do ustaleń w zakresie zasilania przedmiotowej inwestycji w energię. Oczekiwania skarżącej Spółki w istocie zmierzają do uzupełnienia treści decyzji poprzez wskazanie alternatywnego sposobu zasilania cynkowni w energię. Dotyczą więc rozstrzygnięcia, które nie zostało zamieszczone w decyzji. Takie żądania wykraczają poza hipotezę art. 113 § 2 kpa Na powyższa ocenę nie mają wpływu wywody skargi wskazujące na brak przeszkód prawnych (w świetle przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i przepisów wykonawczych do tej ustawy) w przyjęciu proponowanych przez skarżącą rozwiązań, skoro zagadnienia te nie są objęte zakresem instytucji wyjaśnienia treści decyzji. Takie argumenty strona mogła podnosić w trybie odwoławczym, a nie w drodze działań podjętych na podstawie art. 113 § 2 kpa. Z przyczyn wyżej podanych na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) orzeczono jak w sentencji.