II SA/Po 811/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-12-11

Skład orzekający: Referendarz sądowy Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, utrzymująca się z zasiłku MOPS i nieposiadająca majątku, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca, której jedynym źródłem utrzymania jest zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, nieposiadająca majątku ani możliwości wygospodarowania środków na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Sytuacja finansowa wnioskodawczyni uzasadnia przyznanie pomocy, zwłaszcza w kontekście wymogu posiadania profesjonalnego pełnomocnika na etapie skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Skarżąca G. L. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się z zasiłku MOPS, nie posiada majątku ani oszczędności, a jej dochody nie pozwalają na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla G. L. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2012 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia ustanowić dla G. L. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca G. L. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że nadal utrzymuje się z zasiłku z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie. Nie ma możliwości wyznaczenia prawnika z wyboru. Oświadczyła, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 245 §3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach swojego bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Utrzymuje się z pomocy społecznej, a wysokość aktualnego dochodów znajduje się na poziomie, który nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawczyni nie dysponuje także wartościowym majątkiem ruchomym, czy nieruchomościami, by móc uzyskać dodatkowe dochody celem wsparcie domowego budżetu. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Nadto sprawa znajduje się na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej, gdzie obowiązuje, tzw. "przymus adwokacko-radcowski". Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło