II SA/Po 812/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2011r. w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. E. K. reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. (wpływ do organu [...] sierpnia 2019 r.) wniosła skargę na uchwałę [...] Rady Gminy z dnia [...] stycznia 2017r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w [...]- część [...] oraz na uchwałę nr [...] Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (sprawy rozdzielono celem osobnego rozpoznania skarg na każda z uchwał- uw. Sądu).Przedmiotem niniejszej sprawy jest uchwała [...]. Skarżąca podała, że jest właścicielem nieruchomości stanowiących działki o nr [...], [...], [...] ark. mapy [...], obr. [...]. Działki te powstały w wyniku podziału dz. nr [...] o po. [...] ha. Działki te objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym uchwałą z [...] stycznia 2017 r. oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (uchwała nr [...]) i działka nr [...] znajduje się na terenie przeznaczonym do dolesienia, natomiast działka nr [...] stanowiąca niespełna [...] powierzchni nieruchomości ([...] ha) znajduje się na terenie [...] przeznaczonym pod zabudowę jednorodzinną w układzie wolnostojącym. Działka nr [...] o pow. [...] ha przeznaczona jest pod drogę dojazdową. W ocenie skarżącej jest to krzywdzące bowiem inne działki w okolicy przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową. W jej ocenie naruszono zasadę proporcjonalności i równości. Organ wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia [...] września 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi na załączonej kopii, złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, podania numeru PESEL skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do pisma z dnia [...] września 2019r. pełnomocnik organu dołączył pismo pełnomocnika skarżącej z [...] sierpnia 2019r. , w którym podano, że precyzuje on przedmiot zaskarżenia i poza uchwałą z [...] czerwca 2011r. skarży również uchwałę Rady Gminy z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Pełnomocnik organu podał, że uchwała nr [...] nie zmienia uchwały nr [...] w przedmiotowej sprawie. Skardze na uchwałę z [...] września 2014r. nadano odrębny bieg. W odpowiedzi na wezwanie, w zakreślonym terminie, pełnomocnik skarżącej uzupełnił brak podpisu i podania nr PESEL i podał, że w związku ze zmianą treści art. 52 i 53 p.p.s.a. skarżąca nie wzywała organu do usunięcia naruszenia prawa, a skargę mogła wnieść w każdym czasie. W związku z tym skarżąca nie załącza dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z powodu nie wypełnienia warunków koniecznych do jej skutecznego wniesienia. Została ona złożona w oparciu o art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (obecnie t.j. Dz.U. 2019.506, dalej u.s.g.). Kwestią wymagającą rozważenia było czy z uwagi na zmianę treści art. 52 i 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dniem 1 czerwca 2017 r., skarga wymagała uprzedniego- tzn. przed wniesieniem skargi do sądu- wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak już wyżej wskazano zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (tj. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Wnioskując a contrario, z przepisu tego można wprost wywieść, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. stosuje się nadal do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych przed tym dniem. Innymi słowy skargi do sądu administracyjnego na akty podjęte albo czynności dokonane przez organy administracji przed 1 czerwca 2017 r. powinny być poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa natomiast skargi na akty podjęte lub czynności dokonane po tej dacie mogą być wniesione do sądu bez zachowania tego trybu. W świetle art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej z 7 kwietnia 2017r. decydujące znaczenie dla procedury wniesienia skargi go sądu administracyjnego ma data podjęcia aktu lub dokonania czynności przez organ administracji, mających być przedmiotem skargi, a nie data wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub data jego rozpatrzenia organ (por. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2018 r. sygn. II OSK 1624/18 oraz postanowienie z dnia 23 maja 2019r. sygn. II OSK 1172/19, CBOSA). Skargi do sądu administracyjnego na akty podjęte albo czynności dokonane przez organy administracji przed 1 czerwca 2017 r. powinny być złożone w określonym w przepisach p.p.s.a określonym terminie od tego wezwania (art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu przed zmianą ustawy – zgodnie z poglądem prawnym prezentowanym w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07, dotyczącym stanu prawnego przed 31 maja 2017r.). Stąd niemożliwe jest uzupełnienie braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa po wniesieniu skargi. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r. (wówczas tekst jednolity Dz.U. 2016, poz. 446) stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej podać należy, że skoro przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest uchwała Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2011r. w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Rady Gminy, to skarga do sądu administracyjnego na taką uchwałę powinna być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca wnosząc skargę na w/w uchwałę Rady Gminy nie wyczerpała warunku jej skutecznego wniesienia obejmującego złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu i choć, jak słusznie wskazał pełnomocnik skarżącej, zmieniła się treść art. 52 i 53 p.p.s.a. to jednak obowiązujące przepisy przejściowe nakazują stosować do uchwał podjętych przed 1 czerwca 2017 "stare przepisy" wobec czego koniecznym było wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Pełnomocnik zaś wprost wskazał, że skarżąca takiego wezwania nie wystosowała. Skarżąca nie ma zamkniętej drogi, bowiem nadal będzie mogła po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa wnieść skargi na uchwały Rady Gminy do sądu administracyjnego. Skarga w niniejszej sprawie podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "P.p.s.a.") (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2019r., II OSK 1172/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z wymienionych wyżej względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.