II SA/Po 813/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-11-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący podnosi jedynie ogólne twierdzenia o niemożności poniesienia łącznej kwoty opłaty i braku wskazania konkretnych trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie wykaże konkretnych okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jedynie ogólnie stwierdza niemożność poniesienia łącznej kwoty opłaty. W przypadku należności pieniężnych, zwrot uiszczonej kwoty po uwzględnieniu skargi zazwyczaj eliminuje ryzyko znacznej szkody.
Stan faktyczny
Skarżący L. N. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, uzasadniając go łączną wysokością opłaty planistycznej nałożonej na kilkanaście decyzji administracyjnych oraz niemożnością jednorazowego poniesienia wydatku bez uszczerbku dla rodziny. Sąd odmówił wstrzymania wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2008r. wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi L. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ A. Łaskarzewska Skarżący L. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości 326,70 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - działki nr [...], obręb [...], o powierzchni [...] m² na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...], arkusz mapy [...], obręb [...]. Skarżący uiścił wpis od skargi w niniejszej sprawie. W dniu 28 października 2008r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadnił łączną wysokością opłaty planistycznej (95.564,70 zł), nałożonej na niego na mocy [...]nastu decyzji administracyjnych. Skarżący podał, że nie jest w stanie jednorazowo ponieść takiego wydatku bez uszczerbku dla jego rodziny. Wskazał jedynie, że ma żonę i [...] małoletnich dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja ustalająca wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do takiej kategorii aktów należy. W przypadku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, niepubl.). Utrwalony w orzecznictwie jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (post. NSA z 15 grudnia 2004r., GZ 127/04, niepubl.; post. NSA z 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, LexPolonica). Przedmiotowa sprawa dotyczy właśnie takiej należności. Skarżący poza wskazaniem, że nie jest w stanie ponieść łącznej wysokości opłaty planistycznej nie wskazał żadnej okoliczności, która uzasadniałaby twierdzenie, że wykonanie decyzji i uiszczenie opłaty w niniejszej sprawie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ogólnie podał, że uiszczenie przedmiotowej opłaty spowoduje uszczerbek dla jego rodzinny. Nie opisał przy tym na czym ten uszczerbek mógłby polegać. Nie wskazał także sytuacji majątkowej i finansowej swojej rodziny i skutków, jakie może spowodować uiszczenie przedmiotowej opłaty, poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że ma żonę i [...] małoletnich dzieci. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego łącznej wysokości opłaty planistycznej ustalonej, jak sam podał, dla [...]nastu działek, zauważyć należy, iż skarżący sprzedał [...]naście z nich w dniu [...] w drodze umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego (Rep. A Nr [...]). Aktem tym objęta jest również przedmiotowa działka nr [...]. Strony umówiły cenę sprzedaży dwunastu działek na kwotę netto w wysokości [...] zł ([...] zł wraz podatkiem VAT), a skarżący potwierdził i pokwitował jej odbiór. Z powyższego wynika, że skarżący zbył także przedmiotowym aktem jedenaście pozostałych działek. Skarżący nie wskazał przy tym i z akt sprawy również nie wynika, by nie dysponował już środkami uzyskanymi ze zbycia tych nieruchomości. Wobec powyższego nie sposób przyjąć w warunkach przedmiotowej sprawy, by uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 §3 p.p.s.a.. Stąd należało orzec jak na wstępie. /-/ A. Łaskarzewska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło