II SA/Po 815/17

Dnia 24 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 roku sprawy ze skargi C. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 roku Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2016 roku Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 597,- zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z [...] 2016 r. Starosta [...] na podstawie art. 47 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21 ze zm.) cofnął bez odszkodowania zezwolenie na zbieranie odpadów udzielone decyzją Starosty [...] z [...] 2013 r. Nr [...] wydane Przedsiębiorstwu [...] prowadzonemu przez C. G.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że [...] 2013 r. Starosta [...] wydał Przedsiębiorstwu [...] zezwolenie na zbieranie odpadów medycznych w pomieszczeniu [...]. 23 grudnia 2015 r. do Starostwa Powiatowego w [...] wpłynęło pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. Nr [...] z dnia 22 grudnia 2015 r., informujące o ustaleniach kontroli interwencyjnej przeprowadzonej w dniu 22 grudnia 2015 r. na terenie obiektu w [...], przy ul. [...]. W toku kontroli stwierdzono, iż w ww. miejscu przechowywane są odpady medyczne w [...] niechłodzonych kontenerach. Otwarte kontenery oraz teren posesji dostępne były dla osób postronnych z uwagi na prowadzenie przez [...] działalności usługowej. Organ wskazał, że zgodnie z art. 47.ust. 1 ustawy o odpadach jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. W związku z powyższym organ I instancji pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. w myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), wszczął postępowanie z urzędu w sprawie cofnięcia zezwolenia na zbieranie odpadów – tj. decyzji Nr [...] z dnia [...] 2013 r. wydanej Przedsiębiorstwu [...] prowadzonemu Przez P. C. G. - bez odszkodowania. Jednocześnie pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. wezwano P. C. G. prowadzącego palność gospodarczą pod nazwą [...], do niezwłocznego zaniechania naruszeń. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r. wezwany przedstawił wyjaśnienia w zakresie naruszania warunków decyzji informując, iż przyczyną obecności odpadów na terenie posesji przy ul. [...] była awaria naczepy kontenera. Spowodowało to konieczność pilnego przeładowania odpadów. Transport docelowy odpadów na kontenerze był niemożliwy bo z powodu konieczności naprawy musiała ona być opróżniona. W dniu 1 kwietnia 2016 r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego w [...] pismo informujące o zakończeniu kontroli przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. Delegatura w [...]. Kontrola przeprowadzona w dniach od 15 stycznia 2016 r. do 26 lutego 2016 r. wykazała, że podmiot prowadzi zbieranie odpadów w miejscu niewyznaczonym, tj. w pojazdach, naczepie i kontenerach na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie na terenie wskazanej nieruchomości odbywa się przeładunek odpadów medycznych do naczepy ciągnika siodłowego. Przedmiotowe stanowi naruszenie punktów 2,3,4 i 5 w/w decyzji Starosty [...]. Mając na uwadze powyższe w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy pracownicy Starostwa Powiatowego w [...] - Wydziału [...] przeprowadzili w dniu 13 września 2016 r. kontrolę na terenie nieruchomości zlokalizowanej w [...] przy ul. [...]. Kontrola miała na celu wyjaśnienie, czy C. G. prowadzący działalność gospodarczą [...] usunął naruszenia przepisów ustawy o odpadach w zakresie działalności objętej zezwoleniem na zbieranie odpadów Nr [...] z dnia [...] 2013 r. oraz czy usunięte zostały naruszenia w zakresie zezwolenia na zbieranie odpadów. Kontrola wykazała, że na terenie nieruchomości zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] znajdują się samochody. Z naczepy jednego z nich wyciekał płyn przypominający krew natomiast na uchylonej naczepie innego znajdowały się zapełnione worki koloru czerwonego. Naczepy samochodów nie można było otworzyć, gdyż pracownik firmy nie posiadał kluczy. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono dokumentację fotograficzną. Informacja o przeprowadzeniu powyższej kontroli przesłana została do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska oraz Marszałka Województwa [...], który przesłał do tut. starostwa decyzję Ministra Środowiska Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] 2016 r. Nr [...] odmawiającą udzielenia C. G. prowadzącemu działalność gospodarcza pod nazwą [...] zezwolenia na zbieranie zakaźnych odpadów medycznych w [...], przy ul. [...]. Organ uznał, że nie ma konieczności przeprowadzania dowodu z zeznań, o co wnosił C. G., ponieważ z akt sprawy w tym w szczególności faktów ustaleń kontroli przeprowadzonych przez organy ochrony środowiska oraz inspekcję sanitarną wynika, iż prowadząc dotychczasową działalność na podstawie wydanego zezwolenia na zbieranie odpadów, podmiot dopuścił się naruszeń w zakresie zgodności z posiadanym zezwoleniem. Stwierdzone przekroczenia dotyczą podstawowych zasad postępowania z odpadami, w tym przetrzymywania odpadów poza miejscem do tego przeznaczonym, w pojazdach, na naczepie i kontenerach. Powyższa kontrola jednoznacznie wskazuje na prowadzenie gospodarki odpadami medycznymi niezgodnie z wydanym zezwoleniem Starosty [...]. Organ wskazał ponadto, iż gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, mimo wezwania nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania (art. 46 ust.2). Cofnięcie zezwolenia powoduje zakończenie działalności objętej tym zezwoleniem (art. 47 ust. 3). Unormowanie to wynika z obowiązku organu właściwego do wydania zezwolenia do stałego monitorowania sposobu wykonywania uzyskanego przed podmiot indywidualny zezwolenia. W konkluzji organ stwierdził, że przedsiębiorstwo C. G. zbiera odpady medyczne niezgodnie z wydanym zezwoleniem na zbieranie odpadów tj. w miejscu innym niż zostało to określone w decyzji Starosty [...] i nie zastosowało się do zaniechania naruszeń, w związku z czym należało cofnąć decyzję Nr [...] z dnia [...] 2013 r. - bez odszkodowania. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł C. G.. Decyzją z [...] marca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z [...] 2016 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w rozpatrywanym przypadku zezwolenie na zbieranie odpadów udzielone decyzją Starosty [...] z dnia [...] 2013 r. w swoich głównych postanowieniach określało rodzaje odpadów, które przedsiębiorca - C. G. - może zbierać (jedynie odpady o kodach: [...]), a także stanowiło o miejscu zbierania tych odpadów ([...]). Zdaniem organu odwoławczego w analizowanej sprawie doszło do prowadzenia działalności ewidentnie niezgodnie z wydanym zezwoleniem, głównie w zakresie miejsca zbierania odpadów. Jako miejsce zbierania odpadów, a więc ich gromadzenia przed transportem, gdzie mogły być tymczasowo magazynowane, wyznaczono wyłącznie pomieszczania [...] w [...] przy ul. [...]. Pomieszczenia te, przed ich dopuszczeniem do zbierania odpadów musiały spełniać określone wymogi i być monitorowane i kontrolowane przez służby inspekcji ochrony środowiska. Działalność związana z udzielonym przez Starostę [...] zezwoleniem z dnia [...] 2013 r. obligatoryjnie musiałaby więc oparta być wyłącznie na obszarze nieruchomości stanowiącej pomieszczenia [...] w [...]. Organ II instancji odwołał się również do wyników kontroli przeprowadzonych w przedsiębiorstwie C. G. 22 grudnia 2015 r. oraz w okresie od 15 stycznia do 26 lutego 2016 r. i 13 września 2016 r. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja organu I instancji zapadła po prawidłowym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Istotne dla postępowania jest ustalenia faktów prowadzenia działalności niezgodnie z przepisami ustawy o odpadach (m.in. poprzez nieprawidłowe prowadzenie dokumentacji odpadów). Przeprowadzone kontrole na przełomie 2015 i 2016 r. potwierdzają, że działalność tego przedsiębiorcy prowadzona jest niedostatecznie profesjonalnie w wielu aspektach, co skutkować musiało zastosowaniem przez organ sankcji administracyjnej. Zdaniem Kolegium bowiem wyjaśnienia przedsiębiorcy odnoszące się do dostrzeżonych naruszeń (zarówno tych udokumentowanych w latach 2006, 2013 jak i bieżących) stanowią najprostszą metodę obrony przed zarzutami, by dzięki temu uniknąć odpowiedzialności. Tłumaczenia C. G. - w ocenie Kolegium – są zbyt lakoniczne i niewystarczające, a przez to mało wiarygodne. Organ odwoławczy uznaje, że naruszenia prawa dostrzeżone w tym wypadku mają charakter stały i istotnie mogą powodować zagrożenia, zarówno dla ludzi, zwierząt jak i środowiska naturalnego. Kolegium tym samym odrzuciło argumenty odwołania od decyzji jakoby organ I instancji wydał swoją decyzję wadliwie, z naruszeniem przepisów prawa materialnego bądź procedury administracyjnej. Zdaniem Kolegium, decyzja ta jest słuszna, a wniesione zarzuty - nieuzasadnione. W tym stanie faktycznym i prawnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanęło na stanowisku, iż zaskarżona decyzja Starosty [...] z [...] 2016 r. o cofnięciu C. G. udzielonego mu [...] 2013 r. zezwolenia na zbieranie odpadów, wydana została prawidłowo. Skargę na powyższą decyzję wniósł C. G. zarzucając: Naruszenie prawa procesowego: I. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na utrzymaniu decyzji organu I instancji w mocy, w sytuacji gdy istniały podstawy do jej uchylenia; II. art. 138 § 1 pkt. 1 w zw z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy decyzji, która winna być uchylona, albowiem: 1) jej wydanie nie zostało poprzedzone wyczerpującym zebraniem całego materiału dowodowego i podjęciem wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności nie zostało poprzedzone wyjaśnieniem przyczyn: - znalezienia się 22 grudnia 2015 r. kontenerów z odpadami na nieruchomości strony i określeniem czasu jaki kontenery tam się znajdowały, - obecności samochodu załadowanego odpadami 18 lutego 2016 r. na [...] w [...], - niewyjaśnieniem jakiego rodzaju odpadów dotyczyły uchybienia stwierdzone przez organy administracji, przez co za podstawę wydania zaskarżonej decyzji uznano naruszenie sposobu magazynowania odpadów zakaźnych (pakowanych w czerwone worki), unormowanego odrębną decyzją Marszałka Województwa [...] z [...] 2016 r. podczas gdy decyzja Starosty [...] zezwalająca na zbieranie odpadów z [...] 2013 r. (którą cofnięto) dotyczyła odpadów innych niż zakaźne (pakowanych w worki koloru żółtego i innego niż czerwony), - nieprzeprowadzeniem dowodów z zeznań świadków zawnioskowanych w toku postępowania administracyjnego oraz w odwołaniu z [...] 2016 r. od decyzji Starosty [...] z [...] 2016 r. cofającej bez odszkodowania zezwolenie na zbieranie odpadów medycznych innych niż zakaźne; 2) jej wydanie zostało poprzedzone dowolną oceną materiału dowodowego wyrażającą się w przyjęciu, żę: - strona niezgodnie z przepisami magazynuje odpady medyczne w miejscu do tego nieprzeznaczonym, podczas gdy skarżący nigdy nie magazynował na nieruchomości w [...] odpadów, zaś jednorazowe przeładowywanie przez niego 22 grudnia 2015 r. odpadów było spowodowane stanem wyższej konieczności i miało charakter incydentalny, a obecność załadowanego odpadami na ul [...] w dniu 18 lutego 2016 r. samochodu nie była spowodowana magazynowaniem odpadów w miejscu niedozwolonym, a koniecznością pobrania kluczy z bazy samochodowej przy [...], - nieprawidłowe magazynowanie odpadów medycznych zakaźnych, których zezwolenie na zbieranie regulowane jest odrębną decyzją marszałka Województwa Z. z [...] 2016 r. może być podstawą do cofnięcia decyzji innego organu to jest Starosty [...] z [...] 2013 r. zezwalającej na zbieranie odpadów innych niż zakaźne, (decyzja cofnięta); III. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. Z art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ II instancji ustosunkowania się do zarzutów skarżącego dotyczących niewyjaśnienia przez organ I instancji wszelkich okoliczności sprawy, w szczególności okoliczności związanych z koniecznością przeładowania przez stronę odpadów w związku z awarią naczepy, Ponadto strona zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy to jest przepisu art. 47 ustawy o odpadach, poprzez przyjęcie, że odwołujący zbierał odpady medyczne niezgodnie z wydanym zezwoleniem oraz, że mimo wezwań do zaniechania naruszeń odwołujący nie zastosował się do tego wezwania, (art. 47 ust. 2 ustawy o odpadach). W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi odwołując się do argumentacji zaprezentowanej w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna. Podstawę materialnoprawną wydania decyzji organu pierwszej instancji stanowił przepis art. 47 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach. Niewątpliwie przedmiotowa sprawa dotyczy istotnego zagadnienia zaistnienia potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego i środowiska związanego z działalnością skarżącego. Organ I instancji działał jednak na podstawie konkretnego – wyżej wymienionego - przepisu prawnego i winien określić czy ustalony stan faktyczny odpowiada dyspozycji tej normy. Dopiero w przypadku pozytywnego ustalenia w powyższym zakresie organ mógłby zastosować przewidzianą przez przedmiotową normę sankcję administracyjną. Podstawą uruchomienia procedury cofnięcia zezwolenia jest zachowanie posiadacza odpadów, który: - narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem, tj. w zakresie zbierania lub przetwarzania odpadów, lub: - działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem. W razie stwierdzenia takiego zachowania organ wzywa (tj. ma obowiązek wezwać) posiadacza odpadów do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając mu termin na usunięcie nieprawidłowości. Wezwanie to nie przyjmuje formy ani decyzji, ani postanowienia, jest zwykłym pismem skierowanym do posiadacza odpadów. Jeżeli posiadacz odpadów zastosuje się do wezwania i nieprawidłowości w wyznaczonym terminie usunie, sprawa na tym się kończy. Jeżeli posiadacz odpadów nie zastosuje się do wezwania i nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z zezwoleniem, organ wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu zezwolenia. W przedmiotowej sprawie okolicznością niekwestionowaną jest, że przedsiębiorstwo skarżącego funkcjonuje w oparciu o zezwolenia: - wynikające z decyzji Starosty z [...] 2013 r. zezwalającej na zbieranie odpadów medycznych innych niż "zakaźne"; - wynikające z decyzji: Marszałka Województwa W. z [...] 2014 r., Marszałka Województwa [...] z [...] 2016 r. oraz Marszałka Województwa [...] z [...] 2016 r. dotyczących odpadów medycznych tzw. "zakaźnych". Decyzja Starosty z [...] 2013 r. zezwalała na prowadzenie zbierania odpadów medycznych w pomieszczeniu [...] w [...] przy [...]. W decyzji z [...] 2016 r. o cofnięciu tego zezwolenia organ I instancji wskazał, iż w badanym stanie faktycznym ustalono, że przedsiębiorstwo C. G. zbiera odpady medyczne w sposób niezgodny z zezwoleniem, to jest w miejscu innym niż zostało określone w decyzji Starosty. W czasie kontroli przeprowadzonej 22 grudnia 2015 r. stwierdzono obecność odpadów o kodzie 180103, których decyzja z [...] 2013 r. nie dotyczyła. Mimo to w efekcie ustaleń tej właśnie kontroli organ wystosował przewidziane w art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach wezwanie do niezwłocznego zaniechania naruszeń przepisów ustawy o odpadach, które doręczono skarżącemu 1 lutego 2016 r. Skoro przed sporządzeniem przedmiotowego wezwania nie potwierdzono aby skarżący naruszał przepisy ustawy o odpadach w zakresie działalności objętej zezwoleniem udzielonego przez Starostę lub działał niezgodnie z tym zezwoleniem, nie było podstaw do wystosowania tego wezwania. Przesłanki takie ziściły się dopiero w czasie kontroli z 15 stycznia 2016 r., której prowadzenie rozpoczęto pomiędzy wystawieniem a doręczeniem wezwania do zaniechania naruszeń. Dopiero w czasie tej kontroli stwierdzono nieprawidłowości dotyczące odpadów medycznych wymienionych w decyzji z [...] 2013 r. o kodzie 180106. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że naruszenia przepisów w tym zakresie stwierdzono wyłącznie 15 stycznia 2016 r. a więc przed doręczeniem wezwania do usunięcia naruszeń. W czasie kolejnych oględzin 18 lutego 2016 r. stwierdzono naruszenia przepisów dotyczące odpadów medycznych "zakaźnych" a więc niedotyczące zezwolenia udzielonego przez Starostę [...] 2013 r. Abstrahując od powyższego należy zauważyć, że aby ziściły się opisane powyżej przesłanki do cofnięcia zezwolenia, skarżący musiałby już po dacie doręczenia wezwania do zaniechania naruszeń, dopuścić się dalszych naruszeń przepisów ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działać niezgodnie z wydanym zezwoleniem. Sąd zważył przy tym, że skoro przepis ust. 2 art. 47 ustawy o odpadach zawiera sformułowanie "nadal narusza przepisy ustawy", to należy je rozumieć jako kontynuację naruszeń o których mowa w ust. 1 tego przepisu, a więc naruszeń "przepisów ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem". Po dacie doręczenia skarżącemu ww. wezwania do zaniechania naruszeń (1 lutego 2016 r.) przeprowadzono na nieruchomości przy [...] [...] w [...] jedną kontrolę w dniu 13 września 2016 r. W czasie tej kontroli ponownie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie składowania odpadów znajdujących się w workach koloru czerwonego co wskazuje, że były to odpady medyczne "zakaźne" a więc takie, których nie dotyczyło zezwolenie wynikające z decyzji z [...] 2013 r. A zatem ani z decyzji Starosty z [...] 2016 r. ani ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika aby po dacie 1 lutego 2016 r. przedsiębiorstwo C. G. naruszyło przepisy ustawy w zakresie postępowania z odpadami medycznymi, których dotyczyłoby zezwolenie wynikające z decyzji z [...] 2013 r. Treść przepisu art. 47 ustawy o odpadach wskazuje, że intencją ustawodawcy w zakresie ustanowienia sankcji cofnięcia zezwolenia nie było by stosować ją za jakiekolwiek naruszenia ustawy o odpadach, ale za naruszenia przepisów ustawy w zakresie działalności objętej konkretnym zezwoleniem lub działania niezgodnie z wydanym, konkretnym zezwoleniem. Zatem w ocenie Sądu, w ustalonym przez organ stanie faktycznym nie było przesłanek ani do wystosowania wezwania do usunięcia naruszeń, datowanego na 12 stycznia 2016 r., ani do cofnięcia skarżącemu zezwolenia udzielonego decyzją z [...] 2013 r., albowiem w zakresie działalności skarżącego, ani przed wystawieniem wezwania do zaniechania naruszeń, ani po doręczeniu mu tego wezwania, nie stwierdzono naruszenia przepisów ustawy o odpadach w zakresie tego zezwolenia ani działania niezgodnego z tym zezwoleniem. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż organ naruszył przepis prawa materialnego – art. 47 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, zatem ziściła się przewidziana w art. 145 § 1 pkt. 1 lit a P.p.s.a. przesłanka uchylenia zaskarżonej decyzji a na podstawie art. 135 P.p.s.a. przesłanka uchylenia również decyzji organu I instancji, o czym Sąd orzekł w pkt. I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. mając na uwadze wysokość poniesionego wpisu (100 zł), wynagrodzenia pełnomocnika z uwzględnieniem stawek wynikających z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm., (480 zł), oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). W toku ponownego rozpoznania sprawy organ winien rozstrzygnąć sprawę uwzględniając wskazania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. O ile zgromadzony materiał dowodowy jest kompletny, organ winien rozważyć wystosowanie przewidzianego w art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach wezwania do usunięcia naruszeń ustawy w oparciu o wyniki kontroli z 15 stycznia 2016 r. a nie 22 grudnia 2015 r. Następnie organ powinien przeprowadzić ponowną kontrolę w celu ustalenia czy skarżący dokonuje naruszeń przepisów ustawy o odpadach w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem. Od wyników tej kontroli organ uzależni dalsze działania w tej sprawie.