II SA/Po 821/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika M. E. i J. E. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia przywrócić M. E. i J. E. termin do wniesienia skargi /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Pismem wniesionym w dniu (...) października M. E. i J. E. zaskarżyli postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) września 2009 r. o wskazanym w rubrum numerze, doręczone im w dniu 07 września 2009 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Wbrew temu pouczeniu skarga wniesiona została bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który następnie w dniu 12 października 2009 r. przekazał skargę Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Do Sądu skarga ponownie wpłynęła w dniu 28 października 2009 r. Postanowieniem z dnia 03 grudnia 2009 r. skarżącym przyznane zostało prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Poznaniu pełnomocnik z urzędu, w dniu (...) lutego 2010 r. złożyła do akt sprawy udzielone jej przez skarżących pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Po 821/09 odrzucił przedmiotową skargę. Postanowienie to w dniu 16 marca 2010 r. doręczono pełnomocnikowi skarżących, która w dniu 23 marca 2010 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie WINB w P. z dnia (...) września 2009 r. oraz o przywrócenie terminu do złożenia skargi na powyższe postanowienie WINB, załączając do wniosku przedmiotową skargę. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących podała, iż po dniu 15 lutego 2010 r., kiedy to złożyła do akt sprawy podpisane przez skarżących pełnomocnictwo, znaczenie pogorszył się stan jej zdrowia, co wyłączyło ją z życia zawodowego i z tej przyczyny nie mogła podjąć żadnych działań w sprawie. Na powyższą okoliczność przedłożyła orzeczenie lekarskie z dnia 23 marca 2010 r., stwierdzające jej niezdolność do pracy od dnia 16 lutego 2010 r., na okres sześciu tygodni. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik skarżących podała, iż skarżący są osobami nieporadnymi, co utrudnia im podejmowanie czynności w sposób właściwy. W konsekwencji wadliwie wnieśli skargę wprost do Sądu. Wskazała, iż wykonanie decyzji organu I instancji narazi skarżących na szkodę, a likwidacja łazienki utrudni funkcjonowanie ich rodziny z uwagi na chorobę skarżącej oraz niepełnosprawność syna skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 wskazanej ustawy, to jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, a ponadto wykazanie, iż uchybienie to spowodowało ujemne skutki dla strony oraz dochowanie siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności. Należy przy tym zauważyć, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. w tej mierze postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, LEX nr 50702). W ocenie Sądu wskazane we wniosku okoliczności, mające związek ze stanem zdrowia pełnomocnika skarżących oraz wskazujące na przyczynę wadliwego sposobu wniesienia skargi i w konsekwencji uchybienia terminu, pozwalają uznać, iż w tym przypadku uprawdopodobniony został brak winy w zaistniałym uchybieniu terminu. Wskazywana we wniosku nieporadność skarżących, widoczna jest bowiem także na etapie postępowania sądowego, kiedy to Sąd zwrócił się do nich o podpisanie skargi. Również należycie udokumentowana choroba ich pełnomocnika, która przypadła bezpośrednio po podpisaniu pełnomocnictwa, nie pozwoliła pełnomocnikowi na zapoznanie się z aktami sprawy przed doręczeniem postanowienia Sądu, którym odrzucono skargę wniesioną osobiście przez skarżących. Jednocześnie przedmiotowy wniosek oraz skargę wniosła niezwłocznie po ustaniu choroby pełnomocnika, a wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w terminie siedmiu dni od doręczenia pełnomocnikowi postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, z treści którego powziął wiedzę, iż wnosząc osobiście skargę, skarżący uczynili to z uchybieniem terminu. Tym samym przedmiotowy wniosek wniesiony został z zachowaniem wymogów określonych w art. 87 ppsa. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 86 §1 ppsa postanowił, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak br